شغل مناسب من چیست؟ (بر مبنای مدلی سه‌گانه برای انتخاب شغل)

چگونه شغل مناسب خودمان را پیدا کنیم

بدون شک تا به حال برای شما هم سوالاتی مانند سوالات زیر پیش آمده است :

  • چه شغلی مناسب من است؟ 
  • چه شغلی انتخاب کنم؟
  • شغل مناسب من چیست؟
  • برای انتخاب شغل آینده‌ام باید چه معیارهایی را درنظر بگیرم؟

اینها سوالاتی است که همۀ ما به نوعی در برهه‌های مختلف سنی با آنها سروکار داشته‌ایم. وجود انواع تست علاقه شغلی و تست شخصیت شغلی و مراجعین متعدد به این تست‌ها هم نشان از جدی بودن این دغدغه در بین ما دارد.

در این نوشته نمیخواهم در مورد این تست‌ها و دقت آنها در پیدا کردن شغل مناسب حرف بزنم. اما در این مورد مطالبی در ذهن داشتم که تصمیم گرفتم اینجا مکتوبشان کنم.

برای رسیدن به پاسخ سوال چه شغلی برای من مناسب است باید به سه مورد مهم توجه کنیم. این سه مورد که می‌توانیم آن‌ها را معیارهای انتخاب شغل بدانیم عبارتند از:

  • علاقه
  • مهارت
  • نیازِ بازار

برای انتخاب شغل مناسب و کنکاش درباره شغل آینده توجه به هر سه مورد بسیار حیاتی است و عدم توجه به هریک از آن‌ها در انتخاب شغل، آسیب‌هایی را به همراه دارد که در مورد آنها در ادامه خواهم نوشت.

نقش علاقه در انتخاب شغل مناسب (من به چه شغلی علاقه دارم؟)

از قدیم الایام این تعابیر در مورد انتخاب رشته تحصیلی و انتخاب شغل را بارها شنیده‌ایم که: “دنبال شغلی/رشته‌ای برو که به آن علاقه داری”. اینکه «کاری که به آن علاقه داریم را با کیفیت بهتری انجام خواهیم داد»، واقعیتی انکارناپذیر است. شاید به همین دلیل هم همیشه برای خیلی از ما سوال است که از کجا بفهمیم به چه شغلی علاقه داریم و در نهایت شغل مورد علاقه من چیست؟

اما سوال مهمی که در اینجا پیش می‌آید این است که با دانستن این موارد چگونه بفهمیم به چه شغلی علاقه داریم؟

در این مورد چند نکته به ذهنم میرسد:

۱

برداشتِ ما از چیزی که به آن علاقه داریم ممکن است با آنچه که در مقام عمل تجربه می‌کنیم مطابق نباشد. مثلا من فرض میکنم که از “معلمی” خوشم می آید ولی بعد که “معلمی” را تجربه میکنم، می‌بینم این، آنی نبوده که من میخواستم؛ یا فلان فاکتور را در این شغل و علاقه‌ای که به آن برای خودم متصور بودم لحاظ نکرده بودم.

یادم هست اوایل سال پیش‌دانشگاهی بودم. فقط میدانستم که از حل کردن مسائل ریاضی و فیزیک لذت بسیار زیادی می‌برم، یادم هست سوالات المپیادهای ریاضی و فیزیک و کامپیوتر هم چالش بسیار جذابی برایم بودند.

نمیدانستم رشتۀ دانشگاهی چیست؟ اصلا مهندس برق و مکانیک قرار است چه کاری بکنند؟

در آن سن، درکِ من از دنیایِ بعد از دانشگاه و مهندس شدن بسیار کم بود.

در آن سالها، انگار قرار هم نبود کسی که دستش به این دو رشته میرسد، رشته‌ای غیر از این دو را انتخاب کند.

یک بندۀ خدایی در همان روزها از راه رسید و نمیدانم (یادم رفته!) با چه استدلالی به من ثابت کرد که بله، برای من مکانیک مناسب است و برق مناسب نیست و این چنین بود که فهمیدم به مکانیک علاقه دارم!

یادم هست تا سالها بعد از شروعِ دانشجویی هم، با اطمینان بالای منبر میرفتم و از علاقۀ وافرم به مهندسی مکانیک میگفتم. اما  هرچه گذشت از گرمای این خطبه‌های شورانگیز کاسته شد.

حالا که فکر میکنم، می‌بینم من اصلا به صورت جدی دنبال این نبودم که واقعا به چه شغلی علاقه دارم؟ انگار این مسئله نباید زیاد دغدغه ما می‌بود؛ یا اگر هم دغدغه بود مجبور به انتخاب از بین گزینه‌های موجود بودیم. در این مورد، درد و دل زیاد است که برخی از آنها را قبلا در مطلبی مستقل نوشته‌ام:

آینده شغلی و بازار کار : ریاضی یا تجربی؟ (ده نکته در مورد انتخاب رشته و حرفهای مرتبط)

اصلا من چه میدانستم علاقه به شغل چیست؟ چه میدانستم شغل مورد علاقه به چه شغلی میگویند؟

چه میدانستم مهندس مکانیک قرار است چه کاری انجام دهد؟

بگذریم.

بد نیست ماجرای یکی از دوستانم را هم بیان کنم. دوستی داشتم در همان سالها که بعد از سه سالی که دانش آموز رشته ریاضی بود تغییر رشته داد و با هدف پزشک شدن در کنکور تجربی شرکت کرد. یادم هست آن سالها خیلی هم از علاقۀ خودش به پزشکی برای شغل آینده‌اش میگفت.

پزشکی قبول شد. در سالهای بعد با من دردودل میکرد که من فقط از پزشکی همان امضا کردن و نسخه نوشتنش را دوست داشتم و حالم از این درسهایی که دارم میخوانم بهم میخورد.

از بیان این تجربیات شخصی به چه میخواهم برسم؟

میخواهم به اینجا برسم که پیش از ابراز علاقه به یک شغل، برویم و در مورد جنبه‌های مختلف آن شغل تحقیق کنیم و فرای تعاریف اولیۀ یک شغل، تحقیق در مورد مشاغل مختلف به ما کمک می‌کند تا از واقعیت‌های آن مطلع شویم. حتما با آدمهایی که این شغل را برای سالها تجربه کرده‌اند حرف بزنیم. جنبه‌های مگوی شغلشان را از آنها بپرسیم. از سختی‌های آن شغل‌ مطلع شویم.

ببینیم آیا این تصوری که ما از آن شغل داریم، واقعی است؟

بعد که تمامی واقعیت‌های آن شغل را دانستیم، خودمان را در حالی که به آن پیشه مشغولیم تصور کنیم. آیا راضی‌کننده است؟

فکر میکنم علاقه‌ای که در پی این شناخت و تصورِ خودمان در آن شغل احساس میکنیم، قابل استنادتر از آن علاقۀ خامِ اولیه است.

۲

نکتۀ دیگری که در مورد علاقه به شغل به ذهنم میرسد این است که علاقۀ ما به شغل‌ها طیف دارد و چنین نیست که ما فقط به یک شغل به صورت صددرصدی علاقه داشته باشیم و به صورت صفردرصدی از سایر شغل‌ها متنفر باشیم!

این هم واقعیتی است که حتما باید در انتخابهایمان لحاظش کنیم. این چنین نیست که کسی تنها علاقه‌مند به آشپزی باشد و به هیچ شغل دیگری علاقه نداشته باشد.

ما با طیفی روبرو هستیم که عددی بین صفر و یک است. با درنظر گرفتن این واقعیت و با لحاظ کردن دو عامل مهم دیگر در انتخاب شغل، میتوانیم انتخاب شغلی بهتری داشته باشیم.

تاثیر مهارت در آینده شغلی

مهارت، توانایی انجام دادن یک کار است. در مورد نقش مهارت در انتخاب شغل:

۱

مهارت‌ها ما را در شغل‌هایمان متمایز میکنند. در سالهای اخیر، در بازار کارِ ایران، یکی از گلایه‌های کارفرمایان و صاحبان کسب و کار، ضعفِ شدید نیروی کارِ ماهر است.

هرچه ما مهارت‌های لازم برای یک شغل را بیشتر داشته باشیم، بهتر میتوانیم شغل مناسب برای خودمان را انتخاب کنیم. اگر تصور میکنیم به شغلی علاقه داریم، حتما و حتما برویم و مهارتهای لازم برای آن شغل را کسب کنیم.

برای دانستن مهارت‌های لازم در مورد هر شغل، قبلا سایتی را معرفی کرده‌ام که میتوانید به آن سر بزنید.

معرفی یک شغل به همراه معرفی یک سایت برای کاریابی

۲

بنظرم وقتی در مورد مهارت حرف میزنیم، باید پای استعداد را هم وسط بیاوریم. طبیعتا بهتر است در زمینه‌ای سعی در بهبود مهارتهایمان بکنیم که استعداد بیشتری در آن داریم.

وقتی در زمینه‌ای استعداد داریم، سریعتر در آن بامهارت خواهیم شد. منطقی است که برای کسب مهارت، به سراغ همین زمینه‌ها برویم تا با گذاشتن وقت کمتر، خروجی بهتری بگیریم.

فکر نکنم کسی به این مورد شک داشته باشد که استعدادها در ما انسانها متفاوت است و هرکس در زمینۀ/زمینه‌های خاصی صاحب استعداد است.

برای شناخت بهتر از استعدادهای خودمان میتوانیم به سراغ مدلهایی برویم که در مورد استعدادیابی وجود دارند. سایت وزین متمم، درسهای بسیار مفیدی در مورد استعدادیابی دارد که میتوانید از لینک زیر به آنها دسترسی داشته باشید:

دوره استعدادیابی در سایت وزین متمم

۳

تا جایی که من فهمیده‌ام، علاقه و توانایی به شدت روی هم تاثیر می‌گذارند و شما به چیزی که در آن تواناتر باشید، ممکن است علاقه‌مند هم بشوید.

برای کسب مهارت و توانا شدن در یک زمینه هم نیاز به تلاش داریم. در جامعۀ امروز ما که آدمها چندان اهل تلاش کردن نیستند، سرسختی میتواند نقطه تمایز بسیار بزرگی برای ما باشد و منجر به یادگیری مهارت‌های مختلف و انتخاب شغل بهتر شود.

در مورد سرسختی پیشنهاد میکنم مطلب زیر را که شامل معرفی کتابی در همین مورد هم هست بخوانید:

زنده باد سرسختی

مطالعه بیشتر در مورد مهارت از سایت وزین متمم

در مورد رابطه علاقه و مهارت پیشنهاد میکنم این مطلب از صدرا را بخوانید:

ندای قلبت را دنبال کن یا چی؟

اگر فکر میکنید یادگیری مهارت کار سختیه و تلاشهای گذشته شما برای یادگیری مهارت (مثل زبان انگلیسی یا یک نرم‌افزار) به شکست منجر شده، باید پیش از هر چیز یادگرفتن رو یاد بگیرید.

[مطلب مرتبط : دوره آنلاین یادگیری اثربخش]

نیاز بازار در مورد شغل چیست؟

شاید شما شغل‌های زیادی را پیدا کنید که هم به آن‌ها علاقه دارید و هم در آن‌ها مهارت و استعداد خوبی دارید. سوالی که در اینجا مطرح است این است که کدام شغل را انتخاب کنم؟

۱

باید پاهایمان را روی زمین بگذاریم. اینکه به شغلی علاقه داشته باشیم که نیازی در بازار کار برای آن نیست، مسئله را برای ما بسیار سخت خواهد کرد. نمیتوانیم این واقعیت را کتمان کنیم که صرفِ علاقه و مهارت برای یک انتخاب شغل مناسب کافی نیست.

بر این اساس باید همیشه یک نگاهمان به روندهای شغلی و نیازهای بازار کار باشد، تشخیص دهیم که امروزه بیشتر به چه شغلهایی نیاز است و ببینیم کدام‌یک از این شغلها در راستای علاقه و توانایی ما قرار دارد و بر این اساس به انتخاب شغل آینده برای خودمان بپردازیم.

وقتی در شغلی، جمعیت نیروی توانا زیاد است و در عوض، نیازِ یازار کار برای آن شغل به آن میزان نیست. طبیعتا باید انتظار داشته باشیم که قیمتِ این توانایی پایین باشد.

چون قصد دارم به زودی مطلبی مستقل در مورد عرضه و تقاضا در بازار کار (با نگاه به بازار کار مهندسی) بنویسم، توضیحات بیشتر در این خصوص را به همان مطلب موکول میکنم.

۲

از طرف دیگر، ما آدمها با معنا دادن به زندگی دیگران، به زندگی خودمان هم معنا میدهیم. این توجه به نیازِ بازارِ کار از این جنبه هم بسیار مهم است. وقتی ما شغلی داشته باشیم که نیازی حقیقی از دیگران را رفع کنیم، حس بسیار بهتری خواهیم داشت.

بنظرم نباید این جنبۀ بسیار مهم را در معیارهای انتخاب شغل فراموش کنیم.

برای انتخاب شغل مناسب چگونه این سه مورد  را به هم ربط دهیم؟ (راهنمای انتخاب شغل و یافتن بهترین شغل برای من)

۱

من به شدت طرفدار عملگرایی هستم.

در مورد علاقه، میتوانیم با تجربه کردنِ عملیِ یک شغل، بفهمیم که علاقۀ ما به آن شغل در کجای آن طیفی قرار دارد که قبلا در موردش توضیح دادم.

در مورد مهارت، با تجربه کردنِ عملی محیط کار، میتوانیم از یادگیری حین عمل بهره‌مند شویم و مطمئن باشیم که مهارت لازم برای آن شغل را در عمل یاد گرفته‌ایم و البته بسیار مهمه که یادگرفتن رو یاد بگیریم.

در مورد نیاز بازار کار، با تجربۀ عملی آن شغل، میتوانیم با چالش‌های واقعی آن شغل بیشتر آشنا شویم و ببینیم که افرادی که این شغلِ خاص را دارند، چه جایگاهی دارند و چقدر نیاز به آن در بازار کار وجود دارد.

من اگر دوباره برگردم به سالهای دوره کارشناسیم، حتی یک روز را هم برای تجربۀ عملی در یک شغل واقعی از دست نخواهم داد. میزان یادگیری بسیار زیاد خواهد بود و چه دورانی بهتر از آن دوران برای این یادگیری. دورانی که خانواده و جامعه انتظاری از ما ندارند و با برچسب دانشجو میتوانیم تجربه‌های مختلفی را کسب کنیم و زیر تیغ انتقاد آنها هم نباشیم.

از طرفی مسئولیتِ چندانی در این دوران نداریم و میتوانیم با خیالِ راحت‌تر و بدون دغدغۀ مالی کمتر، حتی کارآموزی کنیم و توشه‌ای پر از تجربه با خودمان به سالهای بعد ببریم. سالهایی که این مسئولیتِ کم و نبود توقع از جانب خانواده و جامعه دیگر وجود ندارد.

خلاصه آنکه بنظرم جدای از حرف‌ها و استدلالات روی کاغذ، جدای از همه تست‌های استعداد شغلی و شخصیت شغلی، حداکثر تلاشمان را برای تجربه کردن محیط‌های مختلف شغلی و کنکاش برای پیدا کردن شغل مناسب بکنیم.

۲

برای آشنایی با شغل‌های مختلف، داستانهای زندگی آدمها را بشنویم؛ و ببینیم آنها چه کارهایی کرده‌اند. در مورد شکست‌های آدمها بخوانیم.

این داستان‌های واقعی میتوانند الهام‌بخش ما باشند و دید ما را نسبت به سه‌گانه‌ای که در مورد انتخاب شغل مناسب گفتم، باز کنند.

من در یکی از قسمت‌های سری “یک چیز خوب” برنامه‌ای اینترنتی را معرفی کرده‌ام که با صاحبان کسب و کارهای اینترنتی مصاحبه میکند، اگر علاقه‌مند به این حوزه هستید، شاید بد نباشد به این برنامه سری بزنید:

یک چیز خوب، قسمت دوم: برنامه‌ای اختصاصی برای کسب و کارهای اینترنتی؛ “کلید”

(سری “یک چیز خوب” را به صورت اختصاصی برای اعضای خبرنامۀ سایت تهیه میکنم. با عضویت در این خبرنامه میتوانید، هر هفته یک قسمت از این سری را در اینباکسِ ایمیلتان دریافت کنید.)

۳

به مدد پیشرفت تکنولوژی در سالهای اخیر، امکان پیدا کردن شغل مناسب بیشتر از سالهای قبل شده، میتوانیم به دوگانۀ کار و زندگی پایان دهیم و بخشی از وقتمان را به کار نفروشیم تا در وقتِ باقی، زندگی کنیم. میتوانیم شغلمان را زندگی کنیم.

در این خصوص، مطالبی با عنوان سری کارنکن نوشته‌ام که پیشنهاد میکنم آنها را در خصوص انتخاب شغلِ مناسب مطالعه کنید:

۴

بنظرم سه‌گانه‌ای که در مورد آن حرف زدم، یعنی علاقه، مهارت و نیاز بازار کار، از یکدیگر مستقل نیستند. باید هر سه مورد را به صورت همزمان برای انتخاب شغل آینده‌ لحاظ کنیم. این سه مورد بر یکدیگر تاثیر هم میگذارند.

وقتی شغلی ارزش آفرین داشته باشیم که نیاز آن هم در بازار کار زیاد است و ما درآمد خوبی هم از آن داریم، طبعا احتمالِ علاقه‌مندی به آن شغل هم بیشتر خواهد بود. نمیگویم تنها به کسب درآمد از یک شغل توجه کنیم، اما این یک واقعیت است که میزان درآمد، فاکتور مهمی در انتخاب شغل مناسب است.

به همین ترتیب برای این شغل، انگیزۀ بیشتری هم خواهیم داشت که مهارت‌های لازم برای آن را کسب کنیم.

در مورد ربط علاقه و مهارت هم در جای خودش عرض کردم و دیگر روده‌درازی نمی‌کنم.خلاصه حرفم این است که برای انتخاب شغل مناسب، حواسمان به هر سۀ این فاکتورها باشد.

امیدوارم برای کسب درآمد، مشغول به فعالیتی باشید که حس کارنکردن را در آن تجربه کنید. شغلی که به آن علاقه دارید، مهارت‌های لازم برای آن را دارید و این شغل، نیازی مهم از جامعه را رفع میکند و ارزش‌آفرین است.

پس‌نوشت

در این پست سعی کردم به سوال‌هایی مانند چه کاری مناسب من است؟ چگونه شغل خود را انتخاب کنیم؟ چه شغلی را انتخاب کنیم؟ پاسخ بدهم و با ارائه یک چارچوب مشخص کمک کنم تا راحت‌تر بتوانید شغل مناسب خود را پیدا کنید.

اگر قرار بود، به مفاهیمِ مطرح شده در این متن، با دقت بیشتری پرداخته شود، باید این نوشته خیلی طولانی‌تر میشد.

صرفا خواستم در این مورد، چارچوب کلی آنچه در ذهن داشتم را برون‌ریزی کنم. امیدوارم در آینده به این مفاهیم برگردم و بعد از مطالعۀ بیشتر در این حوزه، باز هم در این مورد بنویسم.

یادتان نرود در هر زمینه‌ای که فعالیت میکنید، به این توجه کنید که باید همواره در حال بهبود مهارتهای خودتان باشید. در بازار کار امروز صرف داشتن مدرک، شما را به شغل مناسب نمیرساند و بدون مهارت، بیکار می‌مانید.

[مطلب مرتبط : دوره آنلاین یادگیری اثربخش]


 

پادکست کارنکن را به رایگان بشنوید

با شنیدن پادکست، ترافیک را لذت‌بخش و زمان‌های مرده را زنده کنید

در این پادکست در مورد مسیر شغلی آدمها گفتگو میکنیم و از آنها می‌آموزیم

هر قسمت این پادکست بیش از بیست هزار شنونده دارد و یکی از ده پادکست پرشنونده فارسی است

از طریق لینک زیر، فایلها را دانلود کنید یا از طریق اپلیکیشن‌های پادکست بشنوید:

شغل مناسب من چیست؟ (بر مبنای مدلی سه‌گانه برای انتخاب شغل)
۴٫۱۱ (۸۲٫۲۷%) ۴۴ votes

دیدگاه ها

  1. مریم

    سلام سارا
    من دقیقا توام با این فرق ک من ۳۶ سالمه.
    خوبه سنت کمه و هنوز خیلی فرصتها داری
    من هنوز ک هنوز دانشگاه نرفتم و هنوز نتونستم انتخاب کنم. با اینکه نمره هام خیلی خوبه و هر چی رو بخوام میتونم قبول بشم. امسال دارم میرم برا پزشکی ولی با تردید زیاد.. چون نمیدونم ایا بعد از چندین سال درس خوندن و بعد وارد کار شدن راضی خواهم بود یا نا

  2. بهار

    سلام من چهل سالمه هنوز تشخیص ندادم چه شغلی دوست دارم،دوتا رشته بی ربط بهم هم خوندم وای علایم هنر بوده،دوتا تابلوها فروختم،همه می گن هم آینده نداره،چهار پنج ساله که دیگه همون انجام نمیدم.ول هنوز ناامید نیستم،شاید برم یه مهارت یاد بگیرم،هنری باشه بهتره،ولی هنوز نا امید نیستم.ولی بعضی وقتها به خودم میگم به درد نمی خورم.یه یا زلزله نه چندان شدید بدون خسارت اتفاق افتاد،یه لحظه به خودم گفتم اگر مرده بودم چه،به فکر افتادم ،بیشتر قدر لحظه هایی که با پدر مادر هستم را بدانم. ژاپنی هم دیدم،که گفته بود ،بعضی ها دیرتر شکوفا میشن،و ادم باید برای خوشبختیش تلاش کنه،نه رویا پردازی،هنوزم دارم خودم رو امتحان می کنم،

  3. محسن

    سلام

    من فوق لیسانس مهندسی نفت گرفتم و ۲ سالم سربازی رفتم و بعده اون ۲ سال بیکاری کشیدم………ولی پیش خودم گفتم تا کی بشینم خونه وبیکاری بکشم………حدود ۶ ماه برنامه نویسی کار کردم

    و الان مدت ۲ سال بطور حرفه ای دارم تو یکی از شرکت های بزرگ تهران کار میکنم و از حقوقم هم راضی هستم

    میخوام بگم رشته خودت نشد کار کنی آدم تنبلی نباش و تو هر شاخه دیگری میتونی کار کنی و کار پیدا کنی و شایددد تو این راه موفق تر باشی تا رشته خودت…….

    اگه کسی ب برنامه نویسی و کار با نرم افزار و طراحی سایت علاقه داره ب ایمیلم: mo.saidi.h.a@gmail.com پیام بده تا کمکش کنم

    البته کار برنامه نویسی فقط بیشتر بدرد کسایی میخوره که میتونن بیان “تهران” کار کنن …..تو شهرستانها بازارکار زیاد نداره

    با آرزوی موفقیت

    1. نویسنده
      پست
    2. F

      سلام آقا محسن میشه همین جا (زیر همین کامنتتون)یه توضیحاتی راجب برنامه نویسی بدین.من واقعا به این رشته علاقه دارم ولی تو این زمینه صفرم تنها چیزی هم که میتونم ازش کمک بگیرم همین اینترنت هستش ولی به چیزی نرسیدم .با این شرایط من چه پیشنهادی دارید ؟؟شما خودتون چه طور شروع کردید وتو ۶ ماه به این مهارت کافی رسیدید؟؟
      اگه میشه همین جا جواب بدید.

  4. محسن دوست داشتنی :)

    سلام من دانشجوی ترم اخر کارشناسی عمران هستم خاستم بدونم با تجربه و درک و علم شما از وضعیت و اقتصاد کشورمون و موقعیت های شغلی حال حاظر ادامه تحصیل بنده به مقطع کارشناسی ارشد امری شایسته هست در حال حاضر من ۲۳ سالمه و شغل صابت و حرفه خاصی ندارم و جزو قشر متوسط جامعه هستیم.

  5. مریمی

    سلام اقای ارامش من یک دختر ۲۰ ساله هستم و دانشجوی روانشناسی ببینید من تا همین یک ماه پیش واقعا نمیدونستم که از زندگیم چی میخوام من دو بار کنکور تجربی دادم ولی ذاتا علاقه ی خاصی به پزشکی اینا نداشتم الانم که دارم روانشناسی میخونم نه این که بد بیاد اما بازم منو راضی نمیکنه من در واقع همین چند ماه پیش فهمیدم که خیلی استعداد زبانم خوبه و البته دلم میخواد در اینده شغلم طوری باشه که مثلا همش تو کشور های مختلف برم مثلا شیش ماه برم پاریس کار کنم یک سال برم دبی دو سال برم چین نمی خوام مثل مثلا پزشکی یک جا ثابت بمونم دلم می خواد برم جا های مختلف پروژه ای کار کنم دلم میخواد با ادم های موفق کشور های دیگه اشنا بشم و همه جا دوست هایی داشته باشم و از شما میخواستم منو راهنمایی کنید که چه شغل های یا چه رشته های دانشگاهی برای من مناسبه من چیکار کنم الان دیر نیست؟مثلا مهندسی نفت چه طوره یا معماری من فقط اینا به ذهنم میرسه…پیشاپیش از این که وقت میزارید مچکرم

    1. نویسنده
      پست
      امین آرامش

      سلام مریمی
      ۲۰ سالگی برای شروع هیچ چیز دیر نیست.
      قسمتهای مختلف رادیو کارنکن رو گوش بده. داستان واقعی آدمهای اهل کارنکن بهترین راهنما برای توئه.
      به صورت مشخص قسمتهای ۱۳، ۱۰ و ۵ رو حتما گوش بده.
      این لینکش برای شنیدن از طریق اپ کست باکس:
      شنیدن رادیوکارنکن در کست‌باکس

  6. Baran

    سلام اقای ارامش من واقعاسردرگمم بین رشته کامپیوتروصنایع ومدیریت مالی کدوموبخونم اصلابه کامپیوترعلاقه ندارم ولی به خاطربازارکارش انتخاب کردم وبین سه تاشونم موندم کدوموبرم وپشیمون نشم علاقمم نمیدونم چیه میشه راهنماییم کنیدمن کدوموبخونم

  7. فاطمه

    سلام
    من واااقن تو این لحظه ناامید ترین ادم روی زمینم
    دانشجوی ارشد مهندسی صنایع دانشگاه امیرکبیرم و با اینکه شاغلم حس میکنم راهو اشتباه اومدم.
    نمیدونم چیکار کنم
    دلم میخواد دوباره کنکور تجربی بدم ولی همه میگن خیلی ریسکه و اشتباهه
    میتونید کمکم کنید؟

  8. نگار

    سلام،تا همین چندساعت پیش که این سایتو خوندم،احساس تنهایی میکردم ولی با دیدن حجم آدمایی که مثل خودمن فهمیدم که شاید مشکل از من نباشه،من ۲۲ سالمه،تازه از رشته ی مهندسی برق از دانشگاه دولتی فارغ التحصیل شدم،نحوه ی ورود به رشتمم اینجوری بود که وقتی تو دبیرستان موقع انتخاب رشته شد،زمان ما شایع بود که هرکه درسش خوبه علی الخصوص ریاضی باید بره ریاضی،منم بدون هیچ نارضایتی و با کلی افتخار رفتم ریاضی و وقتی هم که کنکور دادم گفتن که مهندسی برق بهترین رشته ی ریاضی هستو باید بری،نمیگم معدلم عالی شده و بهترین بودم اما با یه معدل قابل قبول تموم کردم،تا قبل اینکه وارد محیط کار بشم با رشته م پز میدادمو و درگیر جو مزخرف جامعه و دانشگاه راجب رشته های تحصیلی بودم،ولی از وقتی که دو واحد کاراموزی رو رفتم میتونم بگم دچار افسردگی شدم،کاری که تو زمینه ی برق میکنن چیزی نیست که منو تو زندگی راضی کنه،تو طول تحصیل درسایی که میخوندم اذیتم نکرد ولی محیط کارو به هیچ عنوان دوست ندارم،روزایی که میرفتم کاراموزی فقط روزارو میشمردم که اخرهفته بشه،حتی ساعتارو میسمردم که کی برم خونه،هنوز هیچی نمیدونم،توی دلم از صمیم قلب دوست دارم پرستار باشم،دوست دارم صبح تا شب به مردم کمک کنم و با مردم در ارتباط باشم،به هرکی که میگم میگن فضای کار پرستاری اینجوری تو فک میکنی نیستو سختیای خودشو داره،شایدم اونا راست میگن و اگه پرستارم میشدم ناراضی میشدم،از این رو افتادم دنبال استعدادیابی و اینجور داستانا تا حداقل رشته ای که میخوام برا ارشد انتخاب کنم عاقلانه باشه.

  9. سبا

    سلام وقت شما بخیر
    دچار سردرگمی شدم ونمیدونم چیکار کنم از شما راهنمایی میخواستم لیسانس حسابداری هستم و از رشته ام راضی نیستم احساس میکنم این رشته وشغلی که میخواستم نیست راضی نیستم بیشتر ایده های کاری دارم و یا سرمایه گذاری رو پیدا میکنم اما سرمایه اولیه استارت ندارم ایده های اولیه خوبی به ذهنم میرسه حتی بررسی میکنم ولی به اجرا نمیرسه امکانش هست راهنمایی ام کنید
    ممنون از وقتی که گذاشتید

    1. Mostafa011

      سلام سبا خانم
      مشکل شما مشکل خیلی ها هست و از اینجا ناشی میشه که در مدارس و دانشگاه ها مشاور تحصیلی و شغلی به معنای واقعی نداریم، خودمون هم تحقیق نمی کنیم و تحت تاثیر جو جامعه انتخاب می کنیم و اما اینکه گفتید ایده دارید، دوست عزیز ایده خوب ایده ای هست که متناسب با توانمندی های شما باشه

  10. فاطمه

    سلام آقای آرامش از متن های خوبتون خیلی ممنونم. اگه میشه من رو هم راهنمایی کنید من کلاس هشتم هستم و هنوز نمی دونم چه رشته ای انتخاب کنم
    وضعیت درسیم هم خداروشکر خوبه فقط به مشاوره نیاز دارم تا بتونم تصمیم بگیرم خواهش می کنم زود جواب بدید بازم ممنونم

  11. Nazanin

    سلام من ۱۶ سالمه پارسال رشته ریاضیو انتخاب کردم. تا سال نهم میخواستم تجربی بخونم ولی یه دفعه ای انگار همه چیز عوض شد. اون علاقه دیگه تو وجودم نبود. شاید چون خیلی غرق دنیای مجازی بودم .هدفم مهاجرت هستش و دنبال راه و رشته ای بودم که بازارکار خوبی در خارج داشته باشه و اسان تر باشه و علاقه هم داشته باشم ولی هیچ وقت نتونستم قاطعانه بگم چی میخوام و به چی علاقه دارم. راستش من رشته های هنری رو دوست دارم حتی اگه مثلا بلد نباشم سازی بزنم وقتی موسیقی رو میشنوم یا یه نقاشی یا یه فیلمی میبینم لذت و علاقه خاصی بهش دارم ولی باز هم مطمئن نیستم که تو اینها موفق میشم یا نه. پسرعموی من پارسال مهاجرت تحصیلی کرد به ایتالیا با رشته معماری و من بهش اعتماد دارم و میدونم اون با تجربه تر از خیلیاس چون بالاخره داره تو کشور خارجی زندگی میونه اون موقع من میگفتم اصلا به پزشکی علاقه ندارم و شغلی میخوام که تازگی داشته باشه چیزی خلق کنم برای جذاب باشه و واقعا دوسش داشته باشم. اون بهم درباره بازارکار خوب کامپیوتر گفت و گفت که الان جهان در دست تکنولوژیه و این رشته فوق العادس . منم اون زمان از لحاظ روحی وضعیت خوبی نداشتم و بالاخره ریاضیو انتخاب کردم گفتم از ریاضی میتونم راحت تر هر رشته ای رو تو دانشگاه خواستم برم مثلا هنر و حتی تجربی. گفتم سه سال وقت دارم بالاخره میفهمم چی میخوام. الان یک سال گذشته و من هنوزم سردرگمم. هنوزم نمیدونم باید چیکار کنم و استرس خیلی بدی دارم چون دارم به کنکور نزدیک تر میشم . اینم بگم من درسم خیلی خوبه معدلم۱۹.۸۳ شده ولی حتی تو سال تحصیلی هم علاقه ان چنانی به درسام نداشتم . اینکه هدفی ندارم باعث میشه انگیزه ای نداشته باشم ‌ درباره رشته هنر هم با خانواده حرف زدم ولی میگن با رشته هنر نمیتونی تو خارج زندگیتو بگذرونی.الان من بعضی وقتا میگم میخوام پزشکی بخونم بعضی وقتا میبینم اصلا نمیخوام بعضی وقتا به هنر .و این کامپیوتر رو هم چون نمیدونم چطوریه میترسم انتخاب کنم. لطفا اگه کسی تو این زمینه ها فعالیت میکنه کمکم کنه. ممنونم

    1. Mostafa011

      سلام نازنین خانم
      بهترین مشاوره ای که به شما در یک متن کوتاه میتونم بدم اینه که کتاب ((قدم صفر کارآفرینی)) رو بخون، در این کتاب به طور مفصل در مورد شناخت علاقه الهی صحبت شده

  12. علی

    سلام وقت بخیر . ممنون بابت مقاله

    کلا دااشته من یک ذهنه که اوقات زیادی رو ایده پردازی میکنه و رشته ای که خوندم mba هست
    میخوام بدونم چه مسیری رو بایئ برم تا یک مشاور کسب وکار بشم

    1. نویسنده
      پست
  13. محمد

    سلام آقای آرامش، من واقعا به کمکتون نیاز دارم، امیدوارم که بتونید من راهنمایی کنید، چون شرایط خوبی ندارم، من محمد هستم، متولد۶۵ هستم، متاهل هستم بدون فرزند، راستش فعلا دوست ندارم بچه دار بشم، چون شرایطم روبراه نیست، من کارشناسی مکانیک خودرو دارم، چند سالی تو شرکت دانش بنیان کار می‌کردم به عنوان مونتاژکاری و نصب ردیاب خودرویی، بعد شرکت ما ورشکسته شد و من بیکار شدم الان نزدیک سه ساله تقربیا بیکارم، گاهی پیک موتوری، گاهی سرویس کولر، گاهی هم شاگرد مغازه کار کردم تا خرج زندگی در بیاد، الان نمیدونم چکار کنم، چه شغلی انتخاب کنم، فک میکنم کار فنی باشه برام بهتره، لطفا من راهنمایی کنید باتشکر فراوان

    1. Mostafa011

      سلام محمد آقا
      گفتی سه ساله بیکاری یا کار واقعی نداری، خب دوست عزیز بشین با خودت یه دو دو تا چهار کن
      از لحاظ کاری همه آدما دو دسته اند یا حقوق بگیرن یا حقوق بده یا کارمند هستند یا کارفرما
      اگر بخواهی کارمند باشی از کار کردن در ادارات تا مغازه و شرکت ها کارمندی حساب میاد با توجه به شرایط سنی طبیعتا شما نمی تونی کارمند بخشهای دولتی بشی، اگر می خواهی کارمند بخش خصوصی بشی برو کاریابی ها سربزن
      ولی اگر در توان خودت می بینی و این اراده رو داری که کارآفرین باشی همین الان یه کاغذ بردار و پنج تا از علایقت رو بنویس، بعد در ردیف استعدادها پنج مورد رو بنویس و همینطور مهارتهات رو بنویس، امکانات سرمایه ای مثل پول و زمین و مغازه (اگر داری) مشخص کن و ببین حالا با این توانمندی ها چه کاری میتونی انجام بدی که هم ازش لذت ببری و هم درآمد بالا داشته باشی

  14. کیمیا

    سلام آقای آرامش
    من لیسانس رشته مدیریت امور بانکی هستم و تقریبأ چن ماهیه ک فارق التحصیل شدم اما بعد از چن وقتی ک گذشته هنوز سردرگمم ونمی دونم اصن میخام چکار کنم درس خوندنو خیلی دوس دارم و حتمإ دوس دارم ادامه تحصیل بدم اما مسئله اینجاس که درس خوندن به تنهایی فایده ای نداره و اول میخام برای خودم شغلی دست وپا کنم و بعد برم سراغ ادامه تحصیل تنها مهارتم تو زمینه دسر وشیرینی پزیه البته نه به صورت خیلی حرفه ای اما خب کارمم بد نیس خوبه دوستانم بیشتر توصیه میکنن ک تو همین زمینه کسب درآمد کنم اما خب علاقه واقعی من این نیست. اصلأ نمیدونم چکار کنم همش سردرگمم در رابطه با رشته تحصیلیمم متأسفانه گزینه های محدودی واسه کار کردن هس.این سردرگمی خیلی اذییتم میکنه ممنون میشه لطفأ منو راهنمایی کنید با تشکر از مطالب خوبتون

  15. amirhosein

    سلام اقای ارامش
    بنده الان۱۵سال دارم وپس ازچهارروزهدایت تحصیلیم رومیگیرم.من به کامپیوتروجزئیات کلیش بسیارعلاقه دارم
    ومیخواهم این رشته راانتخاب کنم وادامه بدم ولی یه مدتی قبل اندیشیدن درباره کامپیوترداشتم درباره رشته پزشکی تحقیق میکردم یه شوق خاصی درمن ایجادشدومیخواستم پزشکی بخونم تااینکه بارشته کامپیوتر اشناشدم والان کلا الاف موندم چیکارکنم اگه براتون زحمت نشه منویکم راهنمایی کنین چون مخم الان کلا بهم ریختس اگه کمک کنین واقعاممنونتون میشم

  16. Fatemeh

    سلام آقای آرامش
    من ۱۵سالمه والان انتخاب رشته دارم چند روزدیگم بیشتروقت ندارم چون جواب هدایت تحصیلی میاد وباید مدرسه ثبت نام کنم من بین رشته تجربی و ریاضی گیرکردم هوش زیادی دارم اما خیلی خرخونی نمیکنم چون سردردمی گیرم بخاطرهمین خیلی مطمئن نیستم که پزشکی قبول شم اماخب ازتجربی فقط پزشکی دوست دارم وتجربی رو بخاطرپزشکی میخوام درحالی که من ازدوران ابتدایی میخداستم برم ریاضی ومخ ریاضی ام واقعاخیلی سردرگمم ریاضیم بهتراز تجربی هست اماپزشکی رو بیشتردوست دارم درس های دیگه ی تجربی هم نمیخوام مهندسی هم خیلی علاقه دارم مثل برنامه نویسی اما همه میگن ریاضی بازار کارش خیلی بده

  17. سارا

    من هم درگیر نارضایتی و شغلی و تغییر شغل و … هستم.
    کامنت ها و جوابهاشو رو می خوندم از اینکه سوالها تا حد امکان پاسخ دارن و لینکهای مرتبطی برا هر مشکلی مطرح شده حس خوبی دارم. سوال و جواب دیگران به بقیه هم کمک می کنه. خواستم از این کامنتدونی منظم و پربار تشکر کنم.
    ضمنا رادیو کار نکن جزء پادکستهای فالو شده ام هست. مرسی

    1. نویسنده
      پست
  18. سارا

    سلام.
    من ۱۹ سالمه و قراره امسال برای بار دوم کنکور بدم و بار اول کنکور تجربی دادم و این بار هم قراره کنکور تجربی بدم اما علاوه بر تجربی کنکور زبان و هنر رو هم شرکت کردم امسال به این دلیل که هنوز نمیدونم به چه چیزی علاقه دارم و این فوق العاده بد و ناراحت کننده است البته فاجعه نیست چون هستن کسایی که توی ۳۰ یا ۴۰ سالگی تازه فهمیدن به چی علاقه دارن اما من هنوز ۱۹ سالمه و وقت دارم.
    تا سوم راهنمایی معدلم بالای ۱۹ و نیم بود اما از اول دبیرستان به مرور ضعیف و ضعیف تر شدم و این روند تا آخر پیش دانشگاهی ادامه داشت اابته این رو هم بگم که دلیلش نخوندن بود چون که اصلا درس نمیخوندم و تمایلی هم نداشتم البته کار دیگه ای هم نمیکردم منظورم اینه که اهل این که خیلی با دوستام ارتباط داشته باشم و بیرون برم و تو گوشی باشم و این ها هم نبودم اما خب درس هم نمیخوندم. سال دوم دبیرستان موقع انتخاب رشته بود و من تا اون موقع دوست داشتم برم ریاضی چون از تجربی و پزشکی بدم و اصلا تو ذهنم نمیگنجید که یه روزی پزشکی بخونم میومد و از درس های رشته انسانی هم خوشم نمیومد بعد از چند وقت فهمیدم که مدرسمون فقط رشته تجربی داره و به خاطر همین رفتم هنرستان رشته معماری اون جا بعد از دو روز از فضای مدرسه خوشم نیومد و احساس تنهایی کردم و بعد خواستم برم یه مدرسه دیگه و ریاضی بخونم اما پشیمون شدم و همین طوری رفتم مدرسه قبلیم و تجربی خوندم. بعد از دوم دبیرستان خواستم رشتمو عوض کنم و اون موقع بود که فهمیدم از همون اول هم به ریاضی هیچ علاقه ای نداشتم و با قانون نفی بقیه رشته ها ریاضی رو انتخاب کردم و فهمیدم که من به هیچی علاقه ندارم پس همین تجربی رو ادامه بدم. از اواسط سال سوم به پزشکی علاقمند شدم فقط هم به خاطر کلاس کاریش و درآمدش چون از خون و مرده و این جور چیزا بدم میومد. سال سوم تمام سد و از مرداد شروع کردم برای کنکور خوندن اما هیچی نخوندم چون همش میگفتم از فردا و با شروع سال تحصیلی که پیش دانشگاهی بودم هیچی نخوندم و کنکور رو خراب کردم و هیچی به هیچی.اما سال پیش دانشگاهی یه اتفاق جالب برام افتاد و اونم این بود که ما رو بردن برای تشریح جسد و من با این که فکر میکردم بدم میاد اما بدم نیومد حتی خوشم هم اومد و اونقدر نزدیک شدم بهش که مسئولای اون جا هی میگفتن دخترم بیا کنار و حتی بعدش توی خونه مدام با ذوق و شوق تعریف میکردم برای پدر و مادرم. سال دوم هم برای کنکور موندم اما میدونم با توجه به خوندنم رتبم خوب نمیشه و پزشکی نمیارم. تازه اگه بیارم هم نمیدونم برم یا نه این که واقعا علاقه دارم به پزشکی یا فقط برای درآمد و کلاس کاریشه البته اینم بگم که پزشکی رو از بین بقیه رشته های تجربی انتخاب کردم چون جای پیشرفت بیشتری داشت ولی هنوز نمیدونم بین خود رشته های پزشکی به چی علاقه دارم و از اونور رشته طراحی صنعتی رو هم دوست دارم اما واقعا نمیدونم علاقه واقعیم به چیه.گاهی حتی حس میکنم به هیچی علاقه ندارم و هیچ هدفی هم تو زندگیم ندارم.
    از طرفی چون حفظیاتم خیلی خوبه و پدرم از اول میگفت برم انسانی، حالا که تا الان نا موفق بودم مدام به من حرف میزنه و اونقدر اعصابم به هم میریزه که میگم دیگه قید همه چی رو بزنم و یه دانشگاه الکی برم تا همه چی تمام شه. از طرفی هم اگه بدونم واقعا به پزشکی علاقه دارم حاضرم یک سال دیگه هم بمونم تا در بیام.

    1. زهرا

      سلام اسم من زهراس منم شرایط مشابه شماروداشتم ودارم والان ۱۹ سالمه خوشحال میشم بهم ایمیل بزنی تا باهم حرف بزنیم منم خیلی سردرگمم وواقعا احتیاج دارم تا بایکی مثل خودم حرف بزنم خداکنه پیامم برات بیادوامیدوارم ک پیام بدی

    2. مهرآسا

      فکر نمیکنم این کامنتم به کسی کمک کنه. فقط خواستم همزادپنداری کرده باشم. من ۱۸ سالمه و سال ۹۷ کنکور تجربی دادم. منم پزشکی دوست نداشتم ولی حس میکردم ریاضیم خیلی خوب نیست و از انسانی هم بدم میومد واسه همین رفتم تجربی. هیچ وقت زیاد درس نخوندم، سعی میکردم نمره هام خوب باشه چون پدر و مادرم توقع داشتن ولی انگیزه خاصی نداشتم. سال کنکورم همین بود.احساس سردرگمی می کردم. نمیدونستم چی میخوام. همه داشتن خودشونو واسه پزشکی و دندان و دارو می کشتن ولی من پول و پرستیج این رشته ها اصلا ترغیبم نمیکرد. اصلا از رشته های درمانی خوشم نمیومد. دلم میخواست یه شغلی داشته باشم که پر از ایده پردازی باشه، از لحاظ ذهنی چالش برانگیز باشه و در نهایت یه تغییر مثبت ایجاد کنم. احساس میکردم چیزی که میخوام تو رشته های مهندسی به دست میاد ولی هیچ وقت مطمئن نبودم از چیزی واسه همین تو دبیرستان تغییر رشته ندادم. اصلا همه این فکرا تو پیش دانشگاهی اومد تو ذهنم چون مجبور شدم به طور جدی به آینده ام فکر کنم. ولی دیگه نمی تونستم کاری بکنم دیر شده بود و از طرفی مطمئن نبودم. من به ریاضی علاقه خاصی نداشتم و تا حالا برنامه نویسی، رباتیک یا هر چیزی که مربوط به رشته های مهندسی باشه رو امتحان نکرده بودم. ولی میدونستم اینکه تو مطب بشینم مریض ببینم یا تو داروخانه کار کنم منو راضی نمیکنه. کلا میدیدم هیچی منو راضی نمیکنه. هیچ علاقه ای نداشتم. همین باعث شد سال کنکور کلا دپرس و سرگردان باشم. دوران مضخرفی بود. بالاخره گذشت و تو انتخاب رشته ها فقط پزشکی و دارو زدم و هیجا قبول نشدم. نشستم واسه سال بعد بخونم کاملا بی هدف. خیلی فکر کردم به این که کنکور ریاضی بدم یا تجربی اما با هرکی حرف زدم منو به شدت ترسوند از بازار کار ریاضی. گفتم خب میرم خارج اما گفتن ریسک بزرگیه از کجا معلوم بتونی بری و اینا. با همه اینا بازم میخواستم برم ریاضی اما نمی تونستم علاقه مو توجیه کنم. من دلم میخواست برم مهندسی، علاقه چندانی نداشتم ولی حس می کردم اگه برم خوشم میاد و اینکه می خواستم قدمی در پیشرفت تکنولوژی داشته باشم میخواستم برم خارج و مثل بیل گیتز و ایلان ماسک باشم، حالا نه دقیقا مثل اونا چند درجه پایین تر. یه جورایی فقط دلم میخواست در زمینه تکنولوژی یه کاری بکنم ولی این که چه کاری و در چه زمینه ای نمیدونستم چون به هیچ چیز خاصی علاقه ای به اون صورت نداشتم. از بین درسام ریاضی و فیزیک و شیمی و زیست برام در یه سطح بودن.
      خلاصه همین جوری گیج و سردرگم بودم که آبان تو ذخیره های پزشکی آزاد قبول شدم. کلی از وقتمو صرف دودلی کرده بودم و به هیچ نتیجه ای هم نرسیده بودم و خانواده هم خیلی فشار میاورد و دیگه خسته شده بودم از فکر کردن به این که چه چیزیو دوست دارم. رفتم پزشکی و کارو تموم کردم. الانم نمیدونم قراره چیکار کنم. میتونم به سختی با پزشکی کنار بیام ولی فکر نمیکنم هیچ وقت ازش لذت ببرم اونجور که یه آدم باید از شغلش لذت ببره.
      میدونم طولانی شد ولی وقتی گفتی حس میکنی به هیچی علاقه نداری و هیچ هدفی تو زندگی نداری یکم احساس بهتری پیدا کردم و حس کردم تنها نیستم. برای همین خواستم منم تجربه م رو اینجا بنویسم. من هیچ کسی اطرافم ندیده بودم که همچین چیزی بگه. فکر میکردم فقط منم. احساس میکردم مغزم مشکل داره. ولی خیلی ها اینجورین به نظرم. ما تو ۱۵ سالگی رشته دبیرستانمون رو انتخاب میکنیم، تو ۱۸ سالگی رشته دانشگاهمونو، وقتی هنوز شناخت زیادی نداریم، چیزای زیادی رو تجربه نکردیم. تا چیزیو سمتش نری تجربش نکنی نمیفهمی ازش خوشت میاد یا نه. بعضیا از اول میدونن پزشکی دوست دارن، بعضیا به کامپیوتر علاقه پیدا میکنن میرن دنبالش تو نوجونی یاد میگرین تجربه کسب میکنن. بعضیام مثل ما سرگردونن.
      شاید یه روزی بتونم برم خارج. دلم میخواد محقق بشم و از کار درمانی خوشم نمیاد.شاید تو ژنتیک تحقیقات کنم چون به این مبحث علاقه بیش تری دارم تا بقیه مباحث پزشکی. شایدم بتونم پزشکی و مهندسی رو باهم قاطی کنم، چه میدونم. افکار پراکنده ای تو ذهنمه و به هیچ کدومشونم مطمئن نیستم.

  19. different

    با سلام از کار های متنوع خوشم میاد کاری که روتین و یکنواخت نباشه از بچگی به نوشتن علاقه داشتم گاهی داستان های تخیلی مینوسم قدرت تصور بالایی دارم .حسابداری میخونم ولی نمیدونم که میتونم تو این رشته موفق بشم یا نه کاراموزی هم رفتم یعنی تجربه عملی هم داشتم ولی اون چیزی نبود که میخواستم .ازتجربه کردن چیز های جدید لذت میبرم معتقدم کاری رو باید بکنم که فایده و منفعتی برای اطرافیانم داشته باشه. به نظرتون تو چه کاری میتونم موفق بشم

  20. محمدرضا

    با
    سلام آقای آرامش وقت شما بخیر
    نوشته هاتون خیلی منطقی و درسته وتاییدشون میکنم
    منتها این مراتب چیزی که بیشتر از هرچیز من رو عذاب میده اینه که با وجود همه این صحبت ها باز هم نمیتونم دقیقا هدف از زندگی و مخصوصا شغل آینده ام رو درک کنم دقیقا مثل اینکه تو چاه عمیق گیر افتادم وراه حل های زیادی واسه بیرون آمدن دارم اما نمیدونم کدوم بهترین راهه و تهش آزادی
    میخواستم اگر میشه یه راهنمایی بکنید
    من هفده سالمه وتو رشته برق صنعتی در هنرستان شهرستان کوچکی مشغول به تحصیل هستم پایه یازدهم هستم ویک سال دیگه مدرک دیپلمم رو میگیرم ولی بذارید واستون از پایه نهم قضیه رو تعریف کنم.
    در اواسط پایه نهم به ما ابلاغ شد که برای انتخاب رشته باید توی سایت تحت عنوان گزینش هایی رشته مورد نظر مون رو انتخاب کنید من علارقم اینکه در یک رشته فنی مشغول به تحصیلم اما اون زمان اصلا دوست نداشتم به یک رشته فنی برم و بدتر از همه داخل هنرستان باشم از این رو چون بیشتر خودم رو با رشته انسانی سازگار میدیم داخل سایت در بخش رغبت و توانایی تمام تمایلاتم رو به سوی انسانی علامت زدم سال تحصیلی که به اتمام رسید متاسفانه بدلیل ناحق گرایی بعضی ها و مطلع نکردن بنده از وضعیت انتخاب رشتم در وقت معین باعث شد که ظرفیت دراین رشته پر و من نا خواسته مجبور به انتخاب رشته ی دیگه ای بشم از اونجایی که من خیلی مضطرب و ناراحت بودم ازشون خواستم تا برای من در همه رشته ها یک جا کنار بگذارند تامن بعد یک هفته تصمیم رو اعلام کنم.
    از اونجایی خیلی با شرایط اونجا نمیتونستم کنار بیام
    با مشورت خانواده و علاقه نسبتا متوسطی که به برق داشتم انتخاب کردم سال اول بعد چند ماه کمی خودم رو وبا این شرایط وقف دادم ولی باز هم ته دلم راضی نبود چون مثل آفتاب پشت ابر هر آن ممکن بوداین حسرت بیرون بیاد و دوباره من رو عذاب بده اون سال تموم شد و من علارقم اینها اون سال با بهترین نمرات در دروس این رشته وارد پایه یازدهم شدم امسال انگار واسم عادی تر بود درواقع احساس من تا وقتی به رشته ام خوب و روشن است که وارد بحث پیداکردن شغل و بازار کار نشوم و اون موقع است که احساس تنهایی شدید میکنم چون انگار هیچکس درک کاملی از وجودم نداره از طرفی هم خیلی نگرانم چون به هیچ عنوان دوست ندارم حاصل دست رنج پدرو مادرم را هدر بدم و روزی حتی روم نشه تو چشماشون نگاه کنم اما خیلی هم تو شرایط بدی نیستم چون من هنوز تحصیلات آکادمیکم رو شروع نکردم. اما از این بحث که بگذریم چیزی که میخوام شما در رابطه بااون راهنماییم کنید اینکه بعد دیبلم چه رشته ای انتخاب کنم من در مقوله اول انتخاب شغلی که بیان کردید باید بگم عاشق همه چیزم در بحث توانایی ها باید بگم بسیار در یادگیری نوشتن داستان وشعر وبه قولی ذهنم بازی دارم والآن هم درحال نوشتن داستانم هستم و انشاالله چاپش میکنم در هر صورت من عاشق خواندن ونوشتنم و هیچوقت اون رو کنا ر نمیذارم و دوست دارم به عنوان شغل دوم ازش بهره بگیرم بسیار علاقه به هنر دارم ودر بحث تئاتر و بازیگری هم علاقه وهم باتوجه به شناخت کمم توانایی هایی دارم. ۲سالی میشه که به کلاس زبان میرم در واقع عاشق زبان انگلیسی هستم و دوست دارم به طور کامل یاد بگیرمش واز این رو خیلی دوست دارم تو شغل آینده ازش بهره ببرم الآن گیجم هر چقدر فکر میکنم نمیتونم درست تصمیم بگیرم که آیا تو همین رشته ای که هستم بمونم وادامه تحصیل بدم یا دنبال چیز دیگه برم البته چیزی که به علایق و توانایی هام هم نزدیک باشه لطفا اگه میشه راهنماییم کنید چون بد جور سر در گمم ممنون.

    1. نویسنده
      پست
  21. اسمان

    سلام
    کارشناسی ارشد نرم افزار دارم.تو رشته خودم خبره نیستم ولی خوب دوره های زیادی رو دیدیم تو زمینه شبکه.ولی هنوز که هنوزه جایی مشغول به کار نیستم البته قبلا ازاد کار کردم کم و بیش،یعنی هنوز پیش نیومده یا این که باید واسه کار یه هزینه زیادی بدم که بتونم خونه اجاره کنم تو تهران و این حرفها که تو این شرایط اصلا به صرفه نیست.به خودم که نگاه میکنم میگم مثلا برم تو فلان شرکت خصوصی هم کار کنم مگه ته تهش چقدر میدن که باهاش یه زندگی راحت تشکیل داد تازه اون ازادی هم ازت گرفته میشه.یه مدته کوتاهه به سرم زده ویزای کاری بگیرم و از ایران برم. دارم نهایت تلاشم هم میکنم که زبانم به سطح خوبی برسه و اماده رفتن بشم باز سر همین قضیه هم خیلی وقت ها بالا پایین میشم مثلا اگه برم خانواده اقوام از همه اینها دور میشم.همه اصرار پدرم کار کردن تو شغل ثابته تو رشته خودم چه ایران چه هر جای دنیا هر چی هم میگیم بابا الان وضعیت کار چه دولتی و خصوصی مثل سابق نیست با این هزینه ها ولی خب نظر پدرم خیلی سخت عوض میشه.ولی تجربه ۲ساله سربازی و دفتر دار بودن اونجا بهم میگه روحیه ام به کارمند بازی و رییس بازی نمیخوره.اگه از طرف پدرم حمایت مالی بشم میتونم زمین کشاورزی بخرم و اضافه کنم به زمین هایی که داریم و با خواهرم که متخصص این رشته است کار کشاورزی رو شروع کنم.احساس میکنم این کار پیشرفت خوبی داره و ازادی عمل بیشتری بهم میده که حتی هر موقع هم خواستم به سفر برم ویزامو بگیرم.نمیدونم واقعا موندم. فقط علاقه درونیم میگه
    اگه برمیگشتم عقب حتما حتما میرفتم رشته هوافضا.چند روزه به اینم فک میکنم که اگه انشالله بتونم تو اینده درامد خوبی داشته باشم واسه دل خودمم که شده میرم کارشناسی این رشته رو میگیرم

  22. آهو خانوم

    سلام و عرض ادب خدمت شما آقای آرامش 🙂
    بنده ۳۱ سالمه و هنوز نمیدونم برای چه کاری ساخته شدم!شایدم خودمو باید برای کاری بسازم؛نمیدونم
    فوق دیپلم کامپیوتر داشتم و دیدم علاقه ای ندارم و رشتمو از اول تغییر دادم و رفتم روانشناسی خوندم خیلی علاقمندم اما حالا که ارشدم رو تو این رشته تموم کردم فهمیدم این کار مناسب من نیس… تجربه کار تو محیط روانشناسی رو ندارم اما از شنیده هایی که داشتم حس میکنم توانایی و مهارت لازم رو ندارم…
    حالا موندم مهارت هامو بیشتر کنم که این خودش زمان میبره یا اینکه برم سراغ کاری دیگه که البته اگر تخصصی باشه اونم خیلی زمان میبره و باز معلوم نیس تو اون شغل خوب باشم یا نه…کارهای آزاد هم که پشتوانه مالی و سرمایه میخواد که متاسفانه قدرت مالی خوبی ندارم…شغل های کم درآمد و معمول هم مناسب من نیست…
    واقعا موندم بین راه و متوقف شدم و خیلی نا امید و افسرده شدم و خجالت زده که سنم بالا رفته و کاری ندارم…بچه آخر خانواده هستم و همیشه بزرگترها به جای من حرف زدن به جای من کارهامو انجام دادن و فکر میکنم این باعث شده من اعتماد به نفسم کم بشه و همیشه خودمو ناتوان بدونم…
    چیکار کنم ؟ 🙁

    1. نویسنده
      پست
      امین آرامش

      سلام آهوخانم (چه اسم باحالی انتخاب کردی برای خودت)
      گفتی: «بنده ۳۱ سالمه و هنوز نمیدونم برای چه کاری ساخته شدم!»
      پدیده عجیب و غیررایجی نیست. اکثرا آدمها این رو نمیدونن. مطلب هدف از زندگی رو در این مورد بخون.
      گفتی: «رفتم روانشناسی خوندم خیلی علاقمندم اما حالا که ارشدم رو تو این رشته تموم کردم فهمیدم این کار مناسب من نیس… تجربه کار تو محیط روانشناسی رو ندارم اما از شنیده هایی که داشتم حس میکنم توانایی و مهارت لازم رو ندارم»
      خب معلومه وقتی هنوز کار نکردی تجربه‌اش رو هم نداری، از روی شنیده‌ها که نمیشه تصمیم گرفت. چرا یه چند وقتی در عمل تستش نمیکنی؟ توی دفتر یکی از دوستان مشاوره بده. یا برو توی مرکز دانشگاهتون، یا حتی به یکی از اعضای فامیل مشاوره بده. در عمل باید تجربه کنی تا بفهمی علاقه داری بهش یا نه؟ و اینکه چه مهارتهایی رو نداری و به مرور کسبشون کنی.
      اون باقی حرفهات رو هم بررسی نمیکنیم و میذاریم برای بعد اینکه همین فیلد خودت رو تجربه کردی و نتایجش رو لمس کردی.
      پیشنهاد مشخص من بهت اینه که تجربه کن و از خونه بیرون بزن و دست به اقدام بزن.
      این مطلب رو هم بخون:
      برنامه ریزی بس است!
      به این کتابها و خلاصشون هم یه نگاهی بنداز. خوندنشون کمکت میکنن.
      باز هم بیا و برام بنویس که داری چیکار میکنی.

  23. Mahsa

    سلام و عرض خسته نباشید…من ترم ۸ پرستاریم.دوماه دیگ درسم تموم میشه.سه ماه کار کردم تو بیمارستان .اصلا از نحوه برخورد همکارا …و تعداد زیاد ساعت کاری پرستارا و شیفت شب راضی نیستم…تو این رشته اصلا شاد نیستم…نمیدونستم پرستازی اینطوریه…دوس ندارم زیردست باشمو بم دستور بدن…الان واقعا به هیچی علاقه ندارم.درس خوندنو دوس دارم …ولی واس استاد دانشگاه شدنم باید چندسال طرح بگذرونم تا مدرکمو بدن باید ۵_۶سال کار کنم …راه برگشتی ندارم…صبح تا شب کارم شده فکر کردنو گریه کردن ،حتی میگم کاش میمردم …توروخدا کمکم کنید …چیکار کنم من

    1. نویسنده
      پست
      امین آرامش

      سلام مهسا
      شرایط خیلی سختیه. اینکه احساس کنی گیر افتادی و مجبوری کاری رو بکنی که دوستش نداری واقعا دردناکه.
      اما این رو بدون که آدمهای خیلی زیادی بودند که مسیرشون رو تغییر دادند و از دل شرایط سخت، زندگی بهتری رو برای خودشون ساختند. نمونه‌های واقعیشون رو توی رادیوکارنکن داریم و من باهاشون گفتگو کردم. پیشنهاد میکنم قسمتهای مختلفش رو گوش بدی، پیشنهاد مشخصم بهت قسمت هفتمه.
      راستی مهسا، به این هم فکر کن که شاید با تغییر نگاهت به شغلت یا بعد از مدتی، ممکنه حست به پرستاری عوض بشه. نمیگم حتما اینطور میشه، اما میگم این احتمال رو هم بده.
      بخشهای مختلف نگرش کارنکن رو هم بخون، خصوصا اون بخش تصمیم‌گیری رو.
      امیدوارم تصمیمهایی بگیری که رضایت رو در درازمدت برات به ارمغان بیاره.
      مخلصم

  24. امین سبزواری

    سلام
    من امین سبزواری هستم ، حدود ۱۱ سال هست که کارآفرینی انجام میدم و به دیگران کمک میکنم که شغل خودشون رو راه اندازی کنن ، امروز داشتم مقاله ی شما رو میخوندم که بسیار هم عالی و جالب بود برام مخصوصن بخش (تاثیر مهارت در آینده شغلی) ، متاسفانه بیشتر از اینکه روی این بخش فعالیت کنیم در حال فعالیت روی کسب ثروت هستیم ، من خیلی خوشحالم که این مغاله رو خوندم و پیشنهاد میکنم که حتمن باز هم در این باره مطلب بزارید ، چون خودم در همین حوزه فعال هستم و اعتقاد دارم ما نیاز به فرهنگ سازی داریم و هر چقدر ما بیشتر تلاش کنیم میتونیم تاثیر بیشتری بزاریم.
    موفق باشید

  25. آوا

    سلام و وقت بخیر…خیلی ممنون از مطالب مفیدتون..اگه میشه منو راهنمایی کنید توروخدا..روزی هزار بار به اینکه چه شغلی داشته باشم فک میکنم…من لیسانس مامایی دارم اصلنم علاقه ندارم بهش درحدی که ۳ماه رفتم بیمارستان سرکار ،و چون روحیاتم با استرس و بیخوابیهای شیفت شب سازگاری نداشت انصراف دادم و واقعا همون مدتم انگار فقط تحمل میکردم…حالا با سرچایی که راجع به شغلا انجام دادم فهمیدم فیزیوتراپی همونیه که من میخوام….چون دوس دارم تو حیطه ی درمان کار کنم فیزیوتراپی نسبت به بقیه رشته ها استرس کارش کمه و صبرو حوصله ی زیادی میخواد که خوشبختانه این ویژگی رو دارم…امسالم کنکور ثبتنام کردم..اما اطرافیانم منو مردد کردن که چرا همون رشته مامایی رو ادامه نمیدی و میخوای دوباره ۴سال دیگه بری درس بخونی..خواهش میکنم منو راهنمایی کنید..آیا اینکه دوباره برم یه رشته ی جدید بخونم که بهش علاقه دارم بهتره یا رشته قبلیمو ادامه بدم…متاسفانه اینقد فک میکنم به این مطلب که الان میترسمم برم فیزیوتراپی میگم نکنه وسط راه پشیمون شم..و دراینده بازار کار نداشته باشه و این حرفا….بازم تشکر از مطالب مفیدتون

  26. MAHDI

    با سلام خدمت آقای ارامش
    من به رشتهٔ تربیت معلمی خیلی علاقه دارم،
    میخواستم ببینم بازار خوبی داره یانه؟
    اگر راهنمایی ام کنید ممنون میشوم.

  27. نرگس

    سلام مطالبتون خوب بود مخصوصا اون قسمتی که گفتین اول فکر میکنم به یه شغلی علاقه داریم بعد که وارد اون کار میشیم میگیم نه انگار این اونچیزی که فکر میکردم نیست..دقیقا منم همینطوری هستم.دانشجوی رشته مهندسی کامپیوتر بودم به امید اینکه برنامه نویسی بخونم و در آینده انیمیشن بسازم که بنا به دلایلی خورد تو ذوقم و از دانشگاه انصراف دادم☹
    بنده نرگس هستم ۲۱ ساله از تهران ، ببینید من خودم فکر میکنم تو کارهای عملی استعداد بیشتری دارم اینو از اونجایی میگم که تو دوران مدرسه هر کاردستی که میگفتن بسازین برای من از همه قشنگ تر و جالب تر بود مخصوصا اگه یادتون باشه تو کتاب حرفه و فن یه پله گفته بودن بسازین همه بچه ها با مقوا ساخته بودن ولی من با گچ، هیچکی این ایده رو نداشت که پله ها با گچ بسازه حتی معلمونم خیلی تعجب کرد و کلی سوال میکرد و کلا هر کار عملی که میگفتن واسه من برای نمونه بود الان هم که من یه موقع های از وسایل بیکاره یه چیزایی میسازم مثلا یه جا کفشی چوبی و یه کتابخونه چوبی درست کردم و در ضمن موقع درست کردنش خیلی لذت میبرم و واسم خسته کن نیست …
    حالا با این چیزایی که گفتم به نظر شما من با این استعداد هام تو چه زمینه های میتونم کار کنم ،نجاری(تو ایران که خانوم ها فک نکنم موفق بشن) طراحی داخلی (دکوراسیون) ،ماکت سازی..، و یه نکته دیگه اینکه من دوست ندارم همه وقتم واسه کار باشه یعنی بعضی شغل ها هر روز سر ساعت خاصی باید بری سر کار ..
    و ترسی که دارم اینه که خدایی نکرده این وارد یه کاری بشم و بعد یه مدت دلمو بزنه?
    معذرت خیلی حرف زدم و سرتونو به درد آوردم ?
    خیلی ممنون میشم راهنمایی کنید?

    1. نویسنده
      پست
      امین آرامش

      سلام نرگس
      چقدر خوب که به این شناخت از خودت رسیدی.
      اتفاقا قسمت اول کارنکن در مورد دو تا دختر نجار هست. حتما ببین داستانشون رو.
      پیشنهادم اینه که باقی قسمتهای کارنکن رو هم بخونی.
      به این ترسی که میگی شاید بعدا دلت رو بزنه، اصلا توجه نکن. یعنی چی آخه؟ یعنی از ترس اینکه شاید… میخوای دست رو دست بذاری و هیچ کاری نکنی؟ حتما تا میتونی تجربه های جدید داشته باش و از خلال همین تجربه ها خودت رو بیشتر خواهی شناخت.
      ویدئوی وبینار دانشگاه رفتن به چه درد میخورد رو هم حتما ببین.
      چه کار خوبی کردی که حرفهات رو نوشتی، بازم به اینجا سر بزن و هر سوالی داشتی بپرس.
      مخلصم

    1. نویسنده
      پست
      امین آرامش

      بهارجان
      موقعیت خوشایندی نیست، فکر کنم میفهمم چی میگی.
      حتما خودت میدونی که برای اعلام نظر در این مورد، باید اطلاعات خیلی بیشتری داشته باشم، اما پیشنهاد میکنم فعلا این ویدئو رو ببینی و این مطلب رو هم بخونی:
      ویدئوی وبینار «دانشگاه رفتن به چه درد میخورد؟» ( مشاهده و دانلود)
      پزشکان، آینده و یک سری حرفها
      پیگیر سایت و کانال تلگرام کارنکن باش.
      به زودی یه وبینار در مورد تغییر مسیر شغلی خواهیم داشت که فکر میکنم به دردت میخوره.

  28. بهار

    سلام من دانشجوی سال ۴ پزشکی هستم. از اولش به این رشته خیلی علاقه ای نداشتم و به اصرار خانواده و بخاطر موقعیت اجتماعی این رشته رو انتخاب کردم الان که وارد بیمارستان شدم میفهمم که این محیط رو دوست ندارم و تحملش واقعا برام سخت شده…پیشنهاد میکنم حتما برین اون رشته ای که علاقه دارین وگرنه خیلی اذیت میشین

  29. محدثه

    سلام .خسته نباشید.من امسال سال دومم هست که میخوام کنکور بدم و رشته ام ریاضی هستش .من دبیرستان المپیادی بودم و خیلی به فیزیک هم علاقه دارم سال قبل هم که کنکور دادم میتونستم رشته های مهندسی دانشگاه های تهران دولتی قبول بشم ولی انتخاب رشته نکردم چون خیلی علاقه داشتم مهندسی برق شریف قبول بشم چون فکر می کنم اونجا راحتتر به چیزی که میخوام میرسم اما الان دو به شک شدم ازتون میخوام کمکم کنید تا ببینم اصلا این رشته برای من مناسب هست یا نه و اینکه آیا رشته برق دقیقا همون چیزی هست که من میخوام؟ چون من هدفم از دانشگاه رفتن واقعا اینکه کارهای فراتر از مرز علم انجام بدم و واقعا به دانش علاقه دارم و در غیر این صورت اگه بود اصلا وقتم رو خیلی برای دانشگاه رفتن هدر نمیداد.لطفا بهم بگید برای این رشته چه مهارت هایی رو باید کسب کنم و چه کارهایی باید بکنم تا اگر این رشته برام مناسبه موفق باشم.اگه ممکنه بهم ایمیل بزنید چون خیلی نمیرسم با گوشی کار کنم .ممنونم.

  30. سعید محمدیان

    سلام‌
    علاقه من فقط و فقط تدریسه اما متاسفانه ایراد در تلفظ دارم.
    حرف س
    حرف ز
    حرف ر
    مثلا بجای سیب میگم خیب
    یا بجای پیتزا میگم پیتغا
    بحای راه میگم غاه

    افسرده هستم و خونه نشین و هیچ شغلی ندارم.
    کنج خونه می شینم تا مرگم فرا برسه

    حاضرم یه دست و یه پا نداشتم ولی زبان حرف زدن رو داشتم

    1. نویسنده
      پست
  31. Spy

    از طرفی اینم بگم که فکر میکنم من هنوز اونقد ذهنم و عقلم کامل نشده که بخام یه تصمیم واسه ی یه راهه طولانیه پیش روم بگیرم(۱۸ سالمه)
    میدونم که ممکنه علائقم تغییر کنه معیارام و تفکراتم تغییر کنه
    زندگی کردنو دوس دارم و میخام به قوله خودتون با شغلم زندگی کنم

  32. Spy

    سلام اقای امین
    مشکله من اینه که نمیدونم علاقم به چیه
    یعنی در اصل یه جزییاتی از چیزی که میخام دارم اما نمیتونم این جزییاتو کناره هم توی یه رشته پیدا کنم
    ادمیم که دوس دارم فشار نباشه توی کارم یعنی الزاماتوی یه تایم مشخص مجبور نباشم کار رو تکمیل کنم و تحویل بدم
    کارم فقط تفکر یا فقط عمل نباشه و ترکیبی از هردوش باشه
    بتونم پیشرفت کنم و راهه بالا رفتن داشته باشم
    از تکراره مداومه یه کار مثله کاری که معلما میکنن متنفرم
    ترجیحا محیط داشته باشه شغلم
    مثله یه شرکت
    با کارهای گروهی مشکلی ندارم از پسه کارای تکی هم خیلی خوب بر میام
    انرژی مثبته فضای کاریمم واسم مهمه
    رشته ی دبیزستانیم ریاضیه
    انتخابه خودم با توجه به علایقم رشته ی مهندسیه صنایع هست اما بازم مرددم و اطلاعاتم راجب این رشته خیلی کلیه بخاطره همینم نتونستم بعنوانه هدف انتخابش کنم و با عشق سمتش حرکت کنم
    اگه فکر میکنین که رشته ی درستیو انتخاب کردم لطف کنین منبع هاییو بم معرفی کنین که بیشتر درک کنم این رشترو
    اگه هم فک میکنیم راهم غلطه راهنماییم کنین لطفا?

    1. نویسنده
      پست
  33. nafas amiri

    سلام
    من ۱۹ سالم هست
    درسمم میشه گفت عالیه معدلم ۱۹ و نیم به بالا
    امسال برای سال دوم هست که کنکور میدم و پشت کنکور موندنم بخاطر سردرگمیم هست که نمیدونم واسه تجربی بخونم یا ریاضی
    توی دبیرستان بخاطر علاقه ی وافری که به رشته ی ریاضی داشتم بدون توجه به آینده و هدف و شغل این رشته رو انتخاب کردم
    اما سال آخر دبیرستان با خودم‌دو دو تا چهارتا که کردم متوجه شدم که واقعا نمیدونم قراره آینده ام چی بشه و به چه شغلی علاقه دارم
    و هر وقت هم تو طول دوران دبیرستان از کسی سوال میپرسیدم و راهنمایی میخواستم
    فقط میگفت باید به خودشناسی برسی
    استعداد و مهارتت رو بشناسی اما هیچوقت هیچکس نگفت چطوری به خودشناسی برسم و وقتی هم میپرسیدم بحث منحرف میشد الان به یک جایی رسیدم که واقعا نمیدونم باید چیکار کنم
    چه رشته ای انتخاب کنم
    کدوم کنکور رو بدم
    اصلا چطوری خودمو بشناسم
    لطفا راهنمایی کنید

    1. نویسنده
      پست
  34. زهرا

    سلام ممنون بابت سایت خوب تون
    من۳۰ سالمه و فوق لیسانس رشته حسابداری و مدرس دانشگاه هستم من عاشق تدریس هستم اما این روزا دچار سردرگمی شدم چون این رشته انتخاب خانواده م بوده و علتش هم بازار کار بالایی بوده که داشت من از لحاظ تئوری به رشته خودم تسلط دارم اما عملی کار نکردم و فقط کلاس نرم‌افزار های رشته مو
    رفتم، من فن بیانی خوبی دارم همش به این فکر میکنم چرا روانشناسی نخوندم کلا این روزا در مورد رشته م خیلی مرددم لطف میکنین کمکم کنین

    1. نویسنده
      پست
  35. sita

    سلام میدونم ک سرتون خیلی شلوغه ولی من واقعا گیر کردم ک چ رشته ای میخوام برم ریاضی . دوست دارم ولی نمیدونم از پسش میتونم بر بیام یا نه از یه طرف علاقه به رشته ادبیات فارسی دارم ولی نمیدونم باید چکار کنم . نمیدونم میخوام چه کاره بشم . میشه لطفا بهم سایت معرفی کنید تا اونارو بخونم و ببینم چکار باید بکنم

    1. نویسنده
      پست
  36. پرنیان

    سلام من سال یازدهمم و دانش آموز رشته ی ریاضیم،موضوع من اینکه مادرم اصرار داره که به رشته ی تجربی برم و خب من راستش به خاطر اشباع شدن رشته ی تجربی میترسم و خب یه کم بازار کار برام مهمه علاقه هم به زیست هستش و هم ریاضی وراستش چون پدرم پزشکه از بچگی دوسداشتم برم پزشکی ولی خب تو انتخاب رشته با اینکه معدلم هم خوب بود(۱۹/۷۰) ولی خب مدرسه قبولم نکرد و من وارد ریاضی شدم اوائل خیلی علاقه ای نداشتم ولی کم کم تو بهر ریاضی رفتم و تونستم ریاضیم رو خیلی خوب قوی کنم و عاشق ریاضی شدم ولی خب مادرم میگه چون از بچگی تو بهر زیست بودی بهتره بری تجربی…درحالیکه الان عاشق ریاضی و فیزیک هم هستم،به نظرتون چیکار کنم؟اینکه میگید باید شناخت داشته باشید من مهندس کامپیوتری رو خوب میشناسم پزشکی هم همینطور…ولی خب واقعا موندم..

  37. کامران

    سلام
    من واقعا نمیدونم چیکار کنم بین دو رشته شیمی کاربردی و مهندسی کامپوتر موندم البته به هردوتاش علاقه دارم ولی به شیمی بیشتر و نظرم به اون ولی خانواده و اطرفیانم میگن کامپیوتر چون هم باز کارش گسترده تر و بیشتر ولی شیمی محدود
    بنظر شما چیکار کنم؟
    ممنون میشم از راهنمایتون

  38. سیما

    سلام آقای آرامش.خدا قوت
    من دانشجوی پرستاری هستم.سال اول دانشگاه همش گریه میکردم و ناراضی بودم.کم کم با شرایط کنار اومدم.و جز برترین های کلاس شدم.تو بیمارستان هم کارم رو نسبتا خوب انجام میدم اما دستم میلرزه.ته دلم ناراضی هستم.برام لذتی نداره.همش فکر میکنم که با گرفتن ارشد،استاد دانشگاه بشم.نمیدونم چیکار کنم

    1. نویسنده
      پست
  39. بهاره

    سلام
    واقعیت تلخی رو میخوام بگم که لااقل بقیه کسایی که سنشون کمتره بهتر تصمیم بگیرن
    من خانمی ۳۸ ساله هستم

    تقریبا ۱۵ سال سابقه کار دارم.بعد از دانشگاه مشغول کار شدم
    از این شاخه به اون شاخه
    متاسفانه اون زمان درست فکر نکردم و هدفمند دنبال علاقه نرفتم و هدفم پول در اوردن بود اما حالا که به این سن رسیدم خسته شدم
    من مدیرفروش یک شرکت هستم
    اما مدیر هم که باشی باز کارمند دیگری هستی
    چون کار و شرکت مال خودت نیست
    اصلااااااا از کارم راضی نیستم
    تمام تلاشمومیکنم اما عدم رضایت خودم از این مدل کار کردن دراینسالهای اخیر روی کارمم تاثیر گذاشته، کارمندی داره اذیتم میکنه ،چند سالی هست میخوام برم برای خودم کار کنم
    اما نه تونستم تصمیم بگیرم چه کاری چه مهارتی چه زمینه ای
    نمیتونم تصمیم بگیرم، مخصوصا که الان سنم هم کم نیست و نمیخوام ریسک کنم.میخوام کاری که انتخاب میکنم هدفمند باشه ،چون زمان برای ازمون و خطا ندارم
    اینا رو گفتم که هم دوستان کم سن و سال بهتر تصمیم بگیرن و اگر میتونن دنبال یه حرفه برای خودشون برن و وابسته به سازمانی نشن
    اگر ممکنه من رو هم راهنمایی بفرمایید.
    ممنونم

    1. نویسنده
      پست
  40. Zahra

    سلام خسته نباشید.من ۹۸ کنکور تجربی می خوام بدم.راستیتش دقیق نمی دونم از چی خوشم میاد!! پدرم مث خیلی پدرهای دیگ اصرار داره ب اینک دکتر شم بعد از مقاومت هایی ک من انجام دادم الان به رشته تغذیه راضی شده..من واقعا نمی دونم حتی تو این رشته استعداد دارم یانه!آیا درساشو با علاقه می خوام بخونم یا نه!! یه مدتی از روانشناسی خوشم میومد ولی بازار کار نداره برا همینم بیخیالش شدم
    من درس زیست و خیلی بااشتیاق نمی خونم…ولی از بحث های روانشناسی ک تو تلویزیون هست خیلی خوشم میاد…ولی مثلا از دکتر تغذیه هم خیلی خوشم میاد!!! من واقعا علاقمو با اون چیزی ک بش علاقه ندارم قاطی کردم و نمی دونم تو چی استعداد دارم
    خواهشمندم که کمکم کنید
    خیلی ممنونم

  41. سعید

    چه قدر فوق العاده.حالتی که من الان درآن گیر کردم عنیب است.من چندوقتی است به نویسندگی علاقه پیدا کردم ودرباره اش خیالپردازی می کردم.اما ازوقتی که نگاه های خانواده به من نسبت به مسائل شغلی ومتلی درآینده زیاد شد،تصمیم گرفتم که این کتررو جدی ادامه بدم.دراین چندوقته پیشرفت وبی داشتم ،بااین حال کمی منفک ازجهان شدم وفکر کردن به مسئله شغل وبازار کار مثل خوره روحمو می خوره.راستش رو بخوای خودم میفهمم چه قدر تلاش می کنم ومدل ذهنی اصلاح شده ای دارم،درباره شرایط خوب نویسندگی که مدیون شاهین کلانتری هستم و نگاه بلند مدتی که باعث شده تزژن تصورات وتوهمات اولیه فاصبه بگیرم وعملگرا تربشم.راستش رو بخواهید من اززندگیم خشنودم وهمین که هرروز برلی رشد خودم تلاش می کنم وروز به روز درنویسندگی پیشرفت می کنم،دنیا برایم ارزش دارد وصدالباه کنرش زندگی هم می کنم.من اینجورزندگی رادوست دارم،اما امان ازواقعیت.باید حواست به مسائل اقتصاپی مملکت باشد وازآن طرق بالاخره باید یک رشته ای رادردانشگاه خواند وآنطکر که ازعرایض خانواده معلوم است چشم وامیدت رابه نتیجه چندین سال تحصیل بدوزی تابالاخره ببینی نتیجه اش چه می شود.من هجده سال دارم ودرآستانه ورود به دانشگاه هستم.همچنین تصمیم دارم باوجودمخالفت های همه اهل خانواده واهل فامیل ودور واطراف ،دررشته کارگردانی ادامه تحصیل دهم ودرحال حاضر برای من به عنوان یک جوون هیچ چیزجذاب تر ازتلاش برای بهترنوشتن وچک کردن وبلاگ شاهین کلانتری برای یادگیری ایده های ویافته های تازه نویسندگی نیست!
    پی نوشت:همه اینها را گفتم تا بالاخره به این نتیجه برسم که حال به کامم است وحسابی زیر دندانم مزه کرده است،آنچه مرا نگران می کند آینده مبهم وتیره وتارم است که همراه باعدم درک اطرافیان وانتظارات عجیب وغریب خانواده،بر نگرانی ام می افزاید

  42. mehran

    سلام من یه لیسانس خوندم ولی موفق نیسم میخوام از اول مهندسی بخونم کدوم رشته بین رشته های مهندسی برا اینده بهتره ؟؟؟؟ ممنون

  43. فاطمه

    سلام من ۱۸سالمه امسال کنکور ندادم مدام در حال کلنجار رفتن با خودمم هر چی فک میکنم به جایی نمیرسم میخوام به هدف داشته باشم ک بجنگم براش و بهش برسم اما هنوز نتونستم پیداش کنم .رشته دبیرستانم تجربی بوده. من چجوری باید بفهمم به چی علاقه دارم درصورتی ک نیمکره چپ و راست مغزم هر دو با یه نسبت برابر فعالیت میکنن و من واقعا سر درگمم چون به هر چی فک میکنم تقریبا دوسش دارم!!!! اما نمیدونم کدومو باید انتخاب کنم..

  44. ضحی

    سلام
    من نزدیک انتخاب رشتمه و هودم با تحقیقاتی که کردم احساس می کنم که رشته مکانیک دوس دارم
    کما اینکه همه میگن برم کامپیوتر و میگن مکانیک برا دخترا خوب نیستو جا کار نداره!
    واقعا نمیدونم چکار کنم!!
    فقط از یه چیزی می ترسم اونم این که تصورم از مکانیک و ماهیتش اشتباه باشه!!
    لطفا کمک کنید!!

  45. نگار

    سلام من انسانی خوندم و تازه کنکور دادم و به زودی جوابش میاد.رتبه ام فک میکنم سه رقمی منطقه یک بشه.
    من به رشته علم اطلاعات و دانش شناسی علاقه دارم و احساس میکنم خیلی با روحیه م جوره.
    کامپیوتر و کتاب و زبان سه تا موضوع مورد علاقمن و هر سه تاشون محتوای اصلی این رشته رو تشکیل میدن.
    ولی از طرفی هر سایتی میرم همه گفتن از خوندن این رشته پشیمونن.
    حالا من نمیدونم چیکار کنم؟

  46. Yasin

    سلام ببخشید من برنامه نویسی خیلی خوشم میاد.
    ولی خانواده بر روی تجربی اصرار داره و من بعد برنامه نویسی واقعا به جراحی قلب علاقه دارم
    ولی واقعا خیلی خیلی زیاد به برنامه نویسی علاقه دارم.
    حالا چیکار کنم؟

    1. م.ج

      سلام دوست عزیز ، اولا باید اینو بگم که الان مدرک برای کامپیوتر گرفتن حماقت محض است . شاید بپرسی چرا ؟ خب دوست عزیز مدرک گرفتن شامل دو مرحله است . اول تدریس دوم آزمون . و در آخر مدرکشو بهتون میدن. اما حرف من اینه که شما برنامه نویسیو انجام بده . برنامه نویسی یکی از شیرین ترین لذت های دنیا برایب شخص خودم هم هست . کاملا لذت بخشه . از دونه دونه کد هایی که مینویسی تا سایتی که بوجود میاد یا هر چیزه دیگه . کامپیوتر مدرک نمیخواد . تجربه میخواد . نمیگم که اجبار بشی که به کامپیوتر نری . نه نه . فقط میخوام بگم برو دنبال علاقه واقعیت . و این حرفو حتما یادت باشه . کامپیوتر تجربه میخواد . لذت میخواد . نه مدرک . مدرک فقط یه برگس . یه مثال میزنم و کاملا حرفمو تمام میکنم که سرت درد نیاد 🙂
      شما فرض کن یه شرکتی دنبال یه برنامه نویسه . به نظرت دنبال کسی میگرده که همین دیروز فارغ التحصیل شده هیچ تجربه ای نداره ؟ خیر ، انتخاب اول و آخر اون شرکت برنامه نویسیه که تجربه داشته باشه . موفق باشی

  47. Reza

    سلام اقای ارامش من شغلم یه جورایی قنادی هست درامدش بدک نیست اما زندگی برام‌نزاشته دنبال یه شغلم با درد سر کمتر و تمیزی بیشتر دلم میخواد گیم نت بزنم که شغل کم دردسر تر و تمیزی هست و علاقه هم احساس میکنم دارم.دوس دارم برم سرکاری که بتونم بیشتر به خودم برسم.چکار کنم راهنماییم کنید مرسی

  48. yousef

    سلام
    من فارغ التحصیل رشته مکانیک هستم از یک دانشگاه دولتی و با یک معدل خوب اوایل که وارد این رشته شدم فک میکردم در اینده مهندس خوبی بشم و درامدی داشته باشم که اینده رو تضمین کنم ولی الان فهمیدم که فقط عمر خودمو تلف کردم و تبدیل شدم به یک جوان بیکار و نا امید که تا قبل همه تصور میکردن فرد موفقی میشم اما با این حال بازم ناامید نشدم و برای رفتن در بازار و اجتماع کارهای اداری یک شرکت انجام میدم با حقوق ناچیز ولی فک نمیکنم این کارم اینده ای داشته باشه جز از دست دادن فرصت هام…..همیشه خواستم کار و گروه خودم داشته باشم و برند خودمو و براش تلاش کنم و زحمت بکشم ولی نمیدونم به چه کاری علاقه دارم و در چه کاری استعداد به همین علت تو این سن شدم یک ادم بی هدف که نمیدونم چه کاری انجام بده و برای چه کاری تلاش کنه ؟لطفا اگر میشه راهنمایی کنید منو

    1. نویسنده
      پست
  49. اميرحسين

    سلام بسیار عالی بود مطالبتون راستش من سه ترم مهندسی مکانیک خوندم تازه با واحد های کم منم از اول دید مناسبی از این رشته و کاری که باید درآینده بکنم نداشتم ولی چون میدونستم توش ریاضی داره و من از حل مسائل ریاضی لذت میبردم انتخابش کردم که موقع انتخاب خیلیا از جمله خواهرم گفت برو حسابداری که وضعیتش بهتره ولی من احساساتی شدم و مکانیکو انتخاب کردم برا علاقه مندی به رشتم تو یه مکانیکی دو ماه کار کردم ولی یجورایی دوست داشتم تایم کاریم زود تموم شه چون لذت نمیبردم فقط خودمو گول میزدم و حتی از نقشه کشی هم که خیلی تو این رشته مهمه بدم میاد و البته حس کردم ریاضیم در حد مکانیک هم قوی نیست اگرچه تو مدرسه همیشه نمرات ریاضیم بیست بود و الان بعد از سه ترم و یک ترم مرخصی فقط سیو شش واحد پاس کردم و میخام رشتمو به همون حسابداری تغییر بدم بلکه زندگیمو تلف نکنم خدا میدونه چقد در مورد استعدادام فکر کردم و الان فقط فک میکنم حسابداری برام مناسبتره ممنون میشم راهنمایی کنین

  50. محمدرضا امیرعلی

    سلام به آقای آرامش و بقیه دوستان . من کلاس نهم هستم و امسال باید انتخاب رشته کنم و هنوز هم جواب آزمون هدایت تحصیلی نیامده .من خودم دوست دارم رشته ریاضی انتخاب کنم و در دروس it یا مهندسی هوا و فضا تحصیل کنم ولی بیشتر it دوست دارم. و اگر it خوندم می خواهم شرکت تاسیس کنم. اما خانواده و اطرافیانم اصرار می کنند که من رشته تجربی انتخاب کنم و در دروس پرستاری تحصیل کنم یا انسانی و تربیت معلم . منو بین دو راهی کار اداری یا علاقه قرار دادن. اون هم با استناد بر این موضوع که پرستاری و تربیت معلم کار تضمین شده داره. لطفا منو راهنمایی کنید.

    1. نویسنده
      پست
  51. نوشین عبدالهی

    سلام.اقای ارامش ممنون از مطالب خوب سایتتون
    من نوشینم ۱۸سالمه امسال هم کنکور تجربی داشتم ولی از اونجایی که من به خاطر مامانم که اولین بار کنارمن خوابیده بود وتشنج کرد من رشته پزشکیو انتخاب کردم ودلم میخواد شبیه پروفسور سمیعی بشم ولی هیچ وقت ریاضی وفیزیک من قوی نبود برای همین استدلال خوبی هم ندارم از طرفی من عاشق کمک کردن به افرادی هستم که مبتلا به سرطان هستند ودوست دارم که در اینده کل زندگیمو وقف اونا کنم ولی خانواده به این موضوع اصرار دارند که من تغییر رشته بدم ورشته انسانی رو ادامه بدم چون هم استعداد دروس حفظیم خوبه و هم اینکه من دوم و سوم وپیش دانشگاهی معدل کارنامه مدرسه در حد افتضاح بود (البته از نظر خودم این دلیل نمیشه چون همیشه وضع ادم یه جور باقی نمیمونه!)با این الان به شدت مرددم که کدومو انتخاب کنم اگه رشته تجربی انتخاب کنم تصمیم احساسیه میشه ولی اگر انسانی باشه عقلانی اینو پدرم میگه البته نمیدونم درسته یا نه چون هر کسی یه دیدگاهی داره.
    خواهش میکنم که کمکم کنین چون خیلی نگرانم وتقریبا بلا تکلیفم.ممنون

    1. نویسنده
      پست
  52. الهه

    با سلام و عرض احترام.
    من فقط میخاستم از شما بخاطر این سایت خوبتون تشکر کنم.بنظرم خیلی ارزش داره اینقد روی این نوشته ها وقت میگذارید و به صورت رایگان به مردم ارائه میدین.بعدش هم نظرات و سوال هایی که دارن رو مخونین و با حوصله جواب شون رو میدین.آرزوی سلامتی و خوشبختی تون رو دارم.خیلی ممنون و خسته نباشید.

    1. نویسنده
      پست
  53. Alireza

    من یه مهندس بیکارم که راننده اسنپ شدم از برج دو پارسال تا حالا کار مرتبط با رشته و سابقه کاری ۱۰ سامان پیدا نکردم متاهلم و یه پسر دارم ، اجاره خونه و قسط و بدهکاری کمر رو شکسته ، افسرده افسرده شدم من آخرین منصب کاریم سرپرست کارگاهی بود در پروژه تونل سازی برای مترو راستش از سال ۸۵ که دانشجوی معدن بودم اتفاقی وارد کار تونل سازی شدم شاید باور نکنی ولی اولین بار که وارد فضای تاریک و غبار آلود تونل در حال ساخت خط یک مترو تهران حد فاصل ایستگاه قلهک به صدر شدم ، گفتم خدایا شرکت این خودشه نمونه که می خواستم با علاقه ۱۰ سال تو ساخت ایستگاه زیرزمینیه و تونل کار کردم ولی پروژه سال پیش به یکباره خوابید بیکار شدم بی پول شدم بدهکار شدم راننده شدم ، فشار زندگی داره بهم میکنه اصلا قدرت تفکر برای پیدا کردن را نجات ندارم هر ماشینم خرابه هفته دوبار می رم مکانیکی همش به فکر تهیه مایحتاج خونم به فکر اجاره آخر ماه قسط بانک بدهی به رفیق شارژ ساختمان حتی روز شده که پول یه بستنی برا پسرم رو ندارم ندارم ندارم من هدف فقط درد دل بود کسی ندارم حرف بزنم همه از من و گرفتاریم فرار میکنند فرار فرار فرار فقط من با پررویی وایسادم
    یی

  54. عرفان

    آقای آرامش من یک هفتس منتظر جواب شمام..چرا هیچ نظری نمیدید؟ هر روز دارم به این مطلب سر میزنم،یه چیزی بگید دیگه 😐

  55. عرفان

    با سلام و عرض ادب خدمت آقا امین آرایش و دوستان
    ببخشید استاد من ۱۶ سالمه و توی انتخاب رشته دچار مشکل شدم
    بین تجربی و ریاضی تردید دارم،
    تجربه ی خودم اینه که درس ریاضی رو باید دبیر خوبی داشته باشم تا بتونم مفاهیم رو درک کنم
    اما علوم تجربی رو با مطالعه درک میکنم،و انصافا به جفتش علاقه دارم،اما یه خورده تجربی برام هیجان بیشتری داره
    از اونجایی که ما منطقه ۳ محسوب میشیم و اصولا دبیر های متخصصی نداریم،ریاضی برام مشکله یه خورده،
    برای مثال پارسال،سال هشتم،دبیر مناسبی نداشتم و خیلی از مباحث رو نمیتونستم بفهمم،و امثال از دبیر جدید یاد گرفتم.

    و اما یه علاقه شدید،و شایدم مهارت دیگه ای که دارم،توی یادگیری زبانه
    زبان انگلیسی رو شاید در حد خودم ماهرم،و همه تست هاشو بخوبی زدم
    ولی بابت آینده شغلیش مطمئن نیستم،آخه جهان داره به سمتی پیش میره
    که کمتر کسی پیدا میشه که زبان انگلیسی رو نفهمه،من فکر میکنم تا ۷-۸ سال آینده
    حتی کلاس های آموزشی زبان هم چیز مسخره و بدرد نخوری به نظر برسه.

    و خب از اونجایی که زبان انگلیسی خودش زیر مجموعه رشته های نظریه
    من نمیدونم کدومیک رو انتخاب کنم!؟ریاضی یا تجربی؟
    نمیدونم تو کدومش راحت تر میتونم به کنکور برسم،و کنکور کدوم آسون تره
    و آینده،کدوم موقعیت های شغلیش بهتره،
    اما من بیشتر از دکتر مهندس شدن زبان انگلیسی ذهنمو مشغول کرده و الانم دارم
    زبان رومانیایی رو در حد ابتدایی یاد میگیرم،
    راستی یه کامنت بالا خوندم که گفته بود من از ۱۵ سالگی آهنگای انگلیسی گوش میدادمو حفظشون میکردم
    خواستم بگم شاید وضعیت الان منم شما رو یاد اون موقع هاتون بندازه :’)

    و راستی آقای آرامش،اگر میشه به ایمیلم یه مِیل بزنید تا باهاتون بیشتر صحبت کنم،
    ممنون میشم پاسخ بدید.

  56. مریم

    سلام من یه دختر ۲۶ ساله ام ترم اخر کارشناسی معماری داخلی با معدل ۱۹/۵۰ هیچ کاری برام نیست اصلا خودم گم شدم نمیدونم چی کار کنم چه حرفه ای یاد بگیرم واسه ادامه که بازار کار داشته باشه،من عاشق حیوونام هم همش ناراحتم که چرا اون زمان درسم خوب نبودو نتونستم برم دامپزشکی

    1. نویسنده
      پست
  57. میلاد

    سلام خدمت اقای ارامش و دوستان
    من هنرستانمو مکانیک خوندم به اجبار خانواده و اینکه خودمم نمیدونسم کلا چه رشته ای برم و اصن هم فکر نمیکردم دلم برا درس تنگ بشه بعد دیپلم که بخوام برم دانشگاه حالا تا فوق دیپلم خوندم ولی تو کارورزی فهمیدم واقعا برا اینکار ساخته نشدم اصلا اچارا تو ذهنم نمیمونه اصلا روش تعمیر تو ذهنم نمیمونه و حتی یه تایر هم نمیتونم بلند کنم چون از لحاظ جسمانی ضعیفم کلا از ۱۰سالگی شروع به دیدن و شنیدن اهنگایه خارجی کردم بعد چند سال تقریبا ۱۵ساله که بودم گفتم خب چرا اونارو حفظ نکنم تا بیشتر ازشون لذت ببرم ازون وقت به بعد شروع کردم به حفظ کردنشون که همین مسعله باعث شد به انگلیسی علاقه مند بشم الان همه اهنگام انگلیسیه رمان انگلیسی میخونم همه فیلمای انگلیسی رو میبینم و حتی برا اینکه بیشتر لذت ببرم با چندتا سرچ تو یوتیوب تونستم تو ۲هفته بدون هیچ کلاس رفتنی انگلیسی پیوسته رو خیلی روان یاد بگیرم حالا علاقم به رشته گردشگریه حتی عزمم رو جذب کردم که ایشالا تا ۳۰سالگی۵تا زبان خارجی رو بلد بشم ولی از هر هتلی پرسیدم(هتل عباسی اصفهان،هتل اسمان،و….)حتی فرودگاه هم رفتم گفتن نرو چون هرسال وضعیت گردشگری افتضاح تره قبل میشه بعد از یکی از اساتید دانشگاهم پرسیدم گفت الان رشته گردشگری تو بورسه و فلانو اینا بعد رفتم دانشگاها برا تحقیق که دانشگاه هنر اصفهان که تنها دانشگاهیه که رشته گردشگریو داره گفت برو دفترچه بگیر برو کنکور بده تا ببینیم چی میشه حالا رفتم امروز کافی نتی گفت ۲۹اردیبهشت دفترچها تموم شده و میره سال دیگه یعنی وقتی اینو گفت میخواستم قید هرچی پیشرفت هس رو بزنم اعصابم بهم ریخت چون تمام برنامه ریزی هام برا اینده یک سال دیرتر میشد تازه اگه هم مشمول خدمت بشم که میشه بالا۳سال حالا شرایطم بحرانیه از یک طرف میخوام با لیسانس برم سربازی از یه طرف دوست ندارم مکانیکو ادامه بدم موندم این یه سالو چیکار کنم که مشمول نشم برنامه دارم که تو این یک سال دوتا زبان و یا حداقل همین انگلیسیو یاد بگیرم چون از یکی شنیدم که یه دانشگاهی تو انگلیس کسایی که ۳زبان بلد باشن رو راه میدن حالا قراره چیکارشون کنن رو نمیدونم ولی اینکه امسالو از سربازی مشمول نشم اولویت اولمه
    خیلی نوشتم ولی خواستم کامل گفته باشم????

    1. نویسنده
      پست
      امین آرامش

      سلام میلادجان
      خوبه که کامل نوشتی. 🙂
      قسمتهای مختلف کارنکن رو خوندی؟
      چندین قسمت از اونها راجع به آدمهای اهل سفر هست.
      با توجه به مهارتهایی که داری، شاید راه های دیگه ای هم برای کسب درآمد و کسب رضایت شغلی باشه که تو هنوز بهشون فکر نکردی.
      این قسمتها رو بخون. بهت ایده میده.
      بازم به اینجا سر بزن و خبر وضعیتت رو بهم بده.
      موفق باشی.
      مخلصم.

  58. فاطمه

    سلام من کلاس هشتم هستم وسال بعد هم میخوام انتخاب رشته کنم واقعا موندم که تجربی انتخاب کنم یا ریاضی همه میگن تجربی خیلی شرکت کننده زیاده و رقیبا سخت .
    میگن که خیلی درساش سخته
    و بعضی ها هم میگن ریاضی تو ایران موقعیت شغلی نداره .وقتی بهشون میگم قصد من اینه که از ایران برم مسخره ام میکنن واقعا نمیدونم چه رشته ای انتخاب کنم و معدل پارسالم هم ۲۰ بود
    من نه میتونم رشته مثل تجربی رو انتخاب کنم که شغل کمی واسش وجود داره نه ریاضی رو که موقعیت شغلی نداره و اینکه از جفتشون خوشم میاد تجربی واسه اینکه بهت میگن دکتر و اینکه میتونی جون ادما رو نجات بدی .ریاضی هم به خاطر اینکه اگر من بخام برم خارج اونجا موقعیت شغلی ریاضی خیلی خوبه
    خانواده ام با هیچ کدوم مشکلی ندارن
    ممنون اگر راهنماییم کنین

    1. نویسنده
      پست
  59. مهلا

    سلام اقای ارامش
    واقعاممنون بابت وقتی که می زارین من سال اخرتجربی هستم وبه اجبارخانوادم این رشته روانتخاب کردم ومشکلاتی مشابه دوست عزیزمون(مولود)دارم.اخه خودم
    رشته عمران یامعماری می خواستم ولی ازاون جایی که ازنظرخانوادم رشته ی خوبی برای دخترانیست نزاشتن برم ریاضی هرچنداگه انتخاب رشتم دست خودم بودمی رفتم هنرستان معماری می خوندم (البته شهرمن شهرکوچیکیه که حتی دیدخوبی نسبت به بچه های هنرستان ندارن میگن هرکی نتونسته درس بخونه رفته هنرستانوازاین حرفاکه واقعاناراحتم می کنه )ومشکل اصلیه من:دوماه کم ترتاکنکورمونده ومی دونم اگه امسال اونی که خانوادم می خوان نیارم مجبورم می کنن یه سال دیگه بمونم اینکه قراره تااخرعمرکاری که دوست ندارم انجام بدم کابوس شبای منه ولی من حتی جرات مخالفت هم ندارم چون می دونم قرارنیست هیچ نتیجه ای داشته باشه شدیدابه راهنمایی تون نیازدارم

  60. امین

    سلام و عرض ادب و ممنون از سایت خوبتون
    من ۲۳سالمه و حدودا ۳ماه دیگه لیسانسمو میگیرم. رشته ی مدیریت صنعتی میخونم اما علاقه چندانی ندارم. و برای عقب افتادن خدمت سربازی و دلایل دیگه ای اومدم دانشگاه! هنوزم که هنوزه نتونستم مسیرمو پیداکنم و از صبح تاشب بیکار میگردم. علاقه کمی به کامپیوتر دارم ولی چون در هنرستان درس نخوندم نتونستم این رشته رو بزنم (رشته انسانی بودم). درضمن اینکه میگن ببین علاقت به چیه هرچی فکرمیکنم نمیدونم علاقه چی هست اصلا یا من چیو دوست دارم! همچنین به تازگی با بورس آشناشدم که از اون بدم نیومد. اما در پیداکردن یه شغل رسمی و ثابت موندم. واقعا نمیدونم باید چیکارکنم. هیچ سرمایه ای هم ندارم. خواهش میکنم منو راهنمایی کنید

    1. نویسنده
      پست
    1. نویسنده
      پست
      امین آرامش

      سلام ابوالفضل
      سوالت رو یکم واضحتر بگو: بازار کارش در مقایسه با چی چطوره؟
      اگر در مقایسه با سایر مهندسین بخوابیم بگیم، فکر کنم به صورت میانگین اوضاع برنامه‌نویس‌ها بهتر از سایر رشته‌های مهندسیه.
      و البته برای یاد گرفتن مهارت برنامه‌نویسی هم لزومی نداره حتما در دانشگاه درسش رو خونده باشی.

  61. Pingback: از کارم بدم میاد چیکار کنم؟ 4 نکته برای رهایی از نارضایتی شغلی - امین آرامش

  62. Pingback: چگونه تغییر شغل دهیم؟ (به همراه نقشه راه تغییر شغل) - امین آرامش

  63. Pingback: رضایت شغلی چیست؟ 3 فاکتور مهم رضایت شغلی - دانلود پرسشنامه رایگان رضایت شغلی

  64. Tara.K.M

    سلام
    من ۱۳ ساله هستم و دانش آموز مدرسه تیزهوشان کلاس هفتم.
    همه ی همکلاسی هایم یک هدف مشخص دارند
    اما من نمیدانم که برای چه درس میخونم.
    لطفا کمکم کنید برای انتخاب شغل آینده ام.
    من iQ ام ۱۱۸ است میدونم باهوش نیستم
    ولی خیلی درس میخونم و معدل نوبت اولم ۱۹.۷۹ شد تو مدرسه تیزهوشان.
    این معدل تو مدرسه تیزهوشان خیلی با مدرسه عادی فرق داره.

    1. نویسنده
      پست
  65. فرهاد26

    سلام خدمت آقای ارامش.واقعا سایتت ادمو ب ارامش میرسونه.داداش به نظرت من چکار کنم.مطالب ساییتو خوندم من ۲۶ سالمه و شغلم ازاده(قفل و کلید خودرو و منزل)با توجه به بازار درامد زیادی نداره و منم حقیقتش زیاد علاقه ای ندارم.درسمم تا مقطع فوق دیپلم خوندم.علاقه ب بورس دارم ولی خب شغل اول و کاملی ب شمار نمیاد.نمیدونم چکار کنم.نمیدونم استعدادم چیه و باید چکار کرد.فقط میدونم از شغلم راضی نیستم گم شدم.چه راهکار و کمکی داداش از دستت بر میاد.موندم رو هوا.

    1. نویسنده
      پست
  66. مولود

    سلام خیلی حرفاتون خوب بود…من خیلی به رشته عمران علاقه دارم‌‌ ..ولی واقعا نمیدونم ک در عمل هم همین علاقه رو دارم یا نه..متاسفانه اطرافیانم عمرانو واسه دختر مناسب نمیبینن (واقعا تاسف داره ک حتی یه مشاوری..ک بماند خیلی هم معروف بود..میگف واسه شما دخترا اصلا فایده نداره..نهایتش بتونید یه پروژه بگیرید با ۴تا کارگر افغانی کار کنید!! و اصرار خودشم روی مهندسی نفت و شیمی بود)البته یه عده زیادی هم ک اصلا رشته ریاضی رو واسه دخترا مناسب نمیبینن..منم وقتی خواستی ریاضی بخونم..همه میگفتن باید تجربی میخوندی!!!واقعا خیلی شرایط برام سخت شده نمیدونم ک میخوام چه رشته ای بخونم..از طرفی هم خیلی درامدش واسم مهمه.اما خب توی این سایتا هر چی میگردم میرسم به بازیگری و دندون پزشکی و داروسازی و کارای اینترنتی!!!خودم به معماری عمران (البته با یه مهندس عمران حرف زدم خیلی تشویقم کرد) و صنایع علاقه دارم(البته عملیشو نمیدونم)..میشه لطفا راجب بازار کارشون یکم راهنماییم کنید چووون خیلی برام مهمه

    1. نویسنده
      پست
    2. ابوالفضل

      سلام.ببین آبجی، منم امسال کنکور ریاضی میدم. اگه علاقه و استعدادت تو ریاضی و فیزیک، بیشتر از زیست و شیمی هست، که اصلا شک نکن که انتخاب رشته ریاضی، انتخاب درستی بوده .
      فارغ از این که رشته تجربی بسیییییااااار شلوغه و احتمال پزشک شدن توش کمه
      اگر به عمران و معماری علاقه داری، فقط و فقط و فقط! از کسی که الان دانشجوئه یا الان داره کار می کنه اطلاعات کسب کن و به حرف هیشکی، حتی خانواده و نزدیک ترین دوستات تو انتخاب رشته دانشگاهت توجه زیادی نکن.حرف های معلم و مشاور و پشتیبان رو که اصلا به حساب نیار.
      اگه تو ریاضیات و فیزیک بلدی ، نه این که بلدِ بلد باشی، فقط این که گنگ نباشی کافیه،
      و علاقه هم داری،
      فقط میمونه کسب مهارت که فقط فقط فقط از کسی که الان صاحب شغله سوال کن

      امیدوارم تونسته باشم یکم از دغدغه ذهنیت رو کم کرده باشم و آرامشت رو برای کنکور بیشتر کرده باشم.

      ببخشید که پر حرفی کردم

  67. Pingback: رادیو کارنکن، قسمت دوم: گفتگو با احسان عظیم‌زاده - امین آرامش

  68. Pingback: رادیو کارنکن، قسمت اول: گفتگو با سلمان قاسمی - امین آرامش

  69. شبنم

    سلام امین جان عالی بود
    علاقه من: مدیریت بازرگانی . صدا و سیما. امور فرهنگی سفارت اینو امتحان کردم ولی اینکه استخدام بشی و در این زمینه ها کار پیدا کنی بحث دیگست . رفتن به خارج.
    مهارت های لازم در زمینه مدیریت بازرگانی اشنایی با ۲ زبان حداقل. روابط عمومی بالا. اشنایی با مذاکره و فن بیان
    صدا و سیما: در ایران خودمون دقیق نمیدونم چون بیشتر با رابطه داره پیش میره فکر کنم بستگی به شانسم داره
    رفتن به خارج . مدارک زبان انگلیسی و فر انسه و رشته های مورد نظر کانادا یا کبک را در مقطع ارشد بخونم که اینطور که تحقیق کردم مدیریت بازرگانی بهتره
    استعداد درونی خودم: روابط عمومی بالا. جذب سریع ادمها. خود را با شرایط وفق دادن . ولی هنوز اطلاعاتم ناقصه
    نیاز بازار را واقعا نمیدونم ولی اینو میدونم برای رشته های پزشکی و زیر گروه ها در هر جایی کار هست.
    ممنون میشم اگر اطلاعاتی در زمینه بازار کار و نیاز بازار هست راهنماییم کنین

    1. نویسنده
      پست
      امین آرامش

      سلام بر شبنم عزیز
      راستش در مورد بازار کارِ زمینه‌ای که گفتی من اطلاع چندانی ندارم. اما در مورد “شانس” قبلا یه چیزایی نوشتم که شاید دوست داشته باشی بخونیشون:
      سهم شانس در به نتیجه رسیدن تلاشهایمان
      در مورد استعدادهات هم اگر خواستی اطلاعاتت رو تکمیل کنی، پیشنهادم اینه که به درسهای استعدادیابی سایت متمم که لینکش رو توی متن دادم حتما سر بزنی.
      یه مطلبی هم در مورد تصمیم‌گیری و نقش مشاور در این زمینه نوشتم که اونم شاید خوندنش بد نباشه:
      تصمیم گیری (۱): چیزهایی در مورد فرایند اتخاذ تصمیم
      امیدوارم از وقت احتمالی‌ای که برای خوندن این مطالب میذاری احساس پشیمونی نکنی.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *